فناوري موشكي

موشک های ساخته شده در ایران و جهان

موشک ضد تانک میلان / MILAN

 

مقدمه

موشک های ضد تانک هدایت شونده اصلی ترین سلاح پیاده نظام ارتش ها برای مقابله با تانکها و ادوات زرهی است. این سلاح ها کوچک ، سبک ، ساده ولی بسیار کارآمد هستند. از دهه 70 میلادی دهها نمونه این موشک ها با سیستم هدایت های مختلف برای ارتش ها بزرگ دنیا ساخته شده و بعضی از آنها در بازار صادراتی بسیار پرطرفدار بوده اند. اکثر این موشکها دارای هدایت سیمی بوده و در راستای دید پرواز می کنند اگرچه از دهه 70 میلادی بعضی از این موشکها با توانایی پرواز بالاتر از خط دید تولید شده اند ( پرواز در بالای خط دید یعنی پرواز موشک بعد از خروج از لانچر در 5/1 تا 2 متر بالاتر از سطح هدف و حمله به آن از فراز هدف(

موشک های هدایت سیمی بسیار ساده و در عین حال ارزان تر از دیگر موشکها هستند از این رو این موشکها بسیار در بین کشورهای دارای مرزهای زمینی زیاد طرفدار دارند. این قبیل موشک های را می توان بر ضد انواع اهداف میدان جنگ مانند تانکها ، نفر برها ، خودروها ، توپها و سنگرها تیر بار استفاده می شود.اولین بار در دهه 40 میلادی در جریان جنگ جهانی دوم در سال 1945 آلمان ها اولین موشک ضد تانک هدایت شونده جهان را با نام X-1 در دهه 50 و 60 موشکهای ضد تانک حمل شونده توسط نفر دچار کم مهری از طرف فرماندهان نظامی قرار گرفتند زیرا آنها معتقد بودند که راکتها غیر هدایت شونده چون بازوکا و یالاو می توانند از پس تانکها بر آیند. با شروع دهه 70 و ورود تانکهای قدرتمند و با زرهای ضخیم تر و پیشرفته این راکت اندازها کارایی خود را تا اندازه ای از دست دادند. را ساختند که با اشغال آلمان هرگز فرصت استفاده در میدان جنگ را پیدا نکرد.

 

موشک ضد تانک میلان

 

موشک میلان / Milan

میلان  موشک میان برد  و قابل حمل ضد تانک است که توسط کمپانی Euromissile تولید شده است. این شرکت در منطقه Fontenay-aux-Roses در فرانسه واقع است. Euromissile در واقع کنسرسیومی است که توسط شرکت هوا و فضای دایملر کرایسلر از المان و شرکت هوا و فضای ماترا از فرانسه تشکیل شده است که در حال حاضر یک شرکتی تابعه از مجموعه EADS است.

این موشک برای اولین بار توسط ماترا فعال گشت و بعد از ان با Matra BAE Dynamics و Alenia Marconi در MBDA  ادغام گشت.این سیستم تحت لیسانس بهارت دینامیک هند نیز ساخته شده است.

این سیستم برای ارتش فرانسه و آلمان توسعه داده شد و بیش از 360000 موشک و 10000 واحد پرتاب ساخته شده از سال 1972 تا کنون،میلان در 43 کشور در دنیا در خدمت بوده است.

سامانه موشکی میلان از دو بخش موشک انداز و موشک تشکیل می شود.حمل و نقل میلان اولیه به وسیله نفر صورت می گرفت اما نمونه های بعدی آن روی خودروهای زرهی و غیر زرهی نیز مستقر شد.نمونه های مختلفی از این موشک تولید شد که عبارتند از Milan-1,Millan-2,Milan-2T,Milan-3,Milan-ER.
در جنگ فالکند از موشک میلان با موفقیت زیاد برای انهدام پناهگاه ها زیر زمینی کشور آرژانتین استفاده شد.برنامه های طولانی برای جایگزینی موشک جاولین آمریکا با موشک گیل رژیم صهیونیستی به جای موشک میلان وجود دارد.انگلستان در اواخر سال 2001 با هدف انجام آزمایش های موشکی تعدادی از سامانه های موشکی را خریداری کرد.دو سامانه موشکی هدایت شونده ضد تانک جاولین و گیل تنها رقبای میلان هستند که دولت انگلیس آنها را برای تجهیز ارتش و لشکر زرهی پیاده نظام خود انتخاب کرده است.
میلان افزون بر تانک های رزمی می تواند هدف های دیگری همچون انواع هدف های ثابت در میدان نبرد را مورد حمله قرار دهد.در جنگ سال 1987 که بین دو کشور چاد و لیبی صورت گرفت ارزیابی شد که 12 فروند موشک میلان که کشور چاد آن ها را بر روی کامیون های سبک تویاتا سوار کرده یود به تنهایی پاسخگوی بیش از 60 دستگاه تانک T-50 و T-60 لیبی بودند.گزارشات دیگر از منابع مختلف موید این موضوع است.کشور مصر نیز در سال 1973 از این موشک در جنگ علیه رژیم اشغالگر قدس استفاده کرد.

 

موشک ضد تانک میلان

 

موشک میلان پایه

میلان از هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید برخوردار است.کنترل موشک از طریق بردار رانش (نازل های متحرک موتور برای تغییر جهات بردار رانش) انجام می شود و موشک نیز به تجهیزات نشانه روی حساس فروسرخ مجهز است.سامانه ردیابی فروسرخ با همکاری مشترک دو کشور فرانسه و آلمان ساخته شده است.زمانی که موشک پرتاب می شود چهار بالک انتهایی آن باعث حرکت موشک حول محور افقی و تثبیت آن در حین پرواز می شود.موشک انداز و تجهیزات نشانه روی با هم هستند و در پرتاب های زمینی این مجموعه روی یک سه پایه قرار می گیرد.این مکانیزم باعث می شود که بتوان موشک میلان را از روی تجهیزات و خودروهای نیمه زرهی نیز شلیک کرد.
آماده کردن موشک میلان برای شلیک آسان سات.هنگام شلیک موشک تیر انداز فقط علامت نشانه روی خود را روی هدف نگه داشته و بقیه کارها به صورت خودکار توسط سامانه هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید انجام می شود.

موشک ضد زره
Milan-2

این نوع موشک که نسل دوم موشک میلان محسوب می شود در سال 1983 طراحی و یک سال بعد در خط تولید قرار گرفت.در سال 1984 به خدمت ارتش کشورهای فرانسه,آلمان و انگلیس در آمد.در سال 1985 آمریکا این سامانه موشکی را مورد ارزیابی قرار داد.سرجنگی آن از نوع خرج گود است که توانایی نفوذ به زره های کامپوزیتی و پیشرفته را داراست.موشک میلان 2 نسبت به موشک پایه دارای توانایی عمق نفوذ بیش تری است.این ویژگی به خاطر پراپ دماغه موشک است که موجب افزایش فاصله دورایستایی موشک شده است.
موشک میلان 2 دارای هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید با استفاده از سیم است.بیشینه برد موشک 2000 متر و کمینه برد 25 متر است.مشک با سرعت متوسط 720 کیلومتر در ساعت در 12/5 ثانیه به پیشینه برد خود می رسد.موشک دارای طول 918 میلیمتر,قطر 125 میلیمتر و وزن 6/73 کیلوگرم است.امکان شلیک 3 تا گلوله در دقیقه فراهم است.سرجنگی موشک به وزن 2/70 کیلوگرم و قطر 115 میلیمتر است که دارای 1/79 کیلوگرم ماده شدیدالانفجار و قدرت نفوذ 253 میلیمتری در زره است.

 

موشک Milan-2T

در سال 1968
Milan-2T در مسیر توسعه قرار گرفت.در سال 1991 Milan-2T که دارای سرجنگی خرج گود دو مرحله ای بود به خدمت ارتش فرانسه و آلمان در آمد.از این موشک برای انهدام اهدافی که به وسیله زره واکنشی انفجاری محافظت می شوند استفاده می شود.

 
موشک ضد تانک میلان



موشک
Milan-2ER

این موشک که برد آن به 3000 متر افزایش یافته و جدیدترین نسل میلان محسوب می شود با همکاری فرانسه و هندوستان تولید شده و از توانایی پیشرفته و برد بیش تر برخوردار است.سرجنگی آن می تواند تا 1000 میلیمتر در زره واکنشگر انفجاری یا زره همگن نفوذ کند.قدرت نفوذ آن در بتون مسلح نیز 3 متر است.برای این موشک یک موضع شلیک دیجیتالی جدید طراحی و ساخته شده است.در این موضع شلیک یک تصویربردار حرارتی یک پارچه به همراه یک خروجی ویدیویی وجود دارد که موجب می شود موقعیت تیرانداز و موشک انداز از هم فاصله پیدا کند.وزن این شلیک جدید با احتساب دو موشک کمتر از 45 کیلوگرم است.

میلان ER  نسل جدید سلاح پیاده نظام برای حمایت از آتش تاکتیکی و دقیق نزدیک عملیات رزمی در عراق است. این تکامل از میلان مبارزه با اثبات شده و فوق العاده قابل اعتماد است در حال حاضر در حال استفاده در بیش از 40 کشور در سراسر جهان است و ایده آل برای الحاق به آینده جنگ شبکه محور (NCW) سیستم مناسب است.
میلان
 ER با حفظ تمام عملکرد و ویژگی های عملیاتی  خانواده میلان (ارگونومی ، قابلیت اطمینان ، صحت ، استحکام و انعطاف پذیری استفاده تاکتیکی) شامل بروزرسانی هایی شده است.همچنین دارای فن آوری های نسل آینده لازم برای پاسخگویی به نیازهای جدید در مبارزه در حالی که هزینه های زندگی در کل چرخه سازگار با محدودیت های بودجه ای از نیروهای مسلح. این فن آوری های جدید باعث بروز رسانی هایی  شامل  بهره برداری از کلاهک پیشرفته ، سیستم نیروی محرکه ،که در پرواز قدرت مانور و میدان عملیاتی (در حال حاضر تا 3،000 متر به عنوان مخالف 2،000 متر از مهمات نسل میلان قبلی) نقش موثری دارند.
موشک دارای سرعت 200 متر در ثانیه برد 400 تا 2000 متر و سرجنگی دو مرحله ای ضد تانک با قدرت انفجاری بسیار بالا است.موشک به طول 1/2 متر,وزن 7/1 کیلوگرم,قطر 0/125 متر دارای پیشرانش راکت سوخت جامد است.
سامانه پرتاب و تجهیزات نشانه روی این موشک با هم بوده و در پرتاب های زمینی این مجموعه روی سه پایه قرار می گیرد.این مکانیزم باعث می شود که بتوان میلان را از روی تجهیزات ضد و خودروهای نیمه زرهی شلیک کرد.سامانه پرتاب متشکل از یک سامانه دید و یک مجموعه هدایت است که روی سه پایه نصب می شود.تعیین کننده فروسرخ,انحراف زاویه بین موشک و خط دید به هدف را اندازه گیری می کند.تمام سامانه های پرتاب موشک میلان را می توان به سامانه های پرتاب میلان 3 ارتقاء داد و از آن برای شلیک گونه های مختلف موشک میلان استفاده می شود.
موشک برای شلیک به دو خدمه نیاز دارد.یکی تیرانداز که سه پایه شلیک را حمل می کند و دیگری کمک تیرانداز یا بار کننده موشک که دو موشک را با خود حمل می کند.شلیک موشک در وضعیت عادی ه این صورت است که تیرانداز علامت دوربین را روی هدف قرار داده و دکمه شلیک را فشار می دهد.موشک از داخل لوله پرتاب شلیک می شود و خود لوله پرتاب نیز پشت موشک انداز پرتاب می شود.پس از آن می توان موشک را دوباره بارگذاری کرد.مرحله اول پیشرانش به مدت 1/5 ثانیه می سوزد و موشک را از داخل موشک انداز تا یک فاصله تقریبا 3 متری پرتاب می کند و مرحله دوم پیشرانش نیز 11 ثانیه است که سرعتی فراتر از 200 متر بر ثانیه و بیشینه برد 2 کیلومتر برای یک زمان پرواز 12/5 ثانیه به موشک می دهد.پس از شلیک موشک بالک های موشک باز شده و موشک را در وضعیت ثابت قرار می دهند.وقتی موشک از دید تیرانداز ناپدید می شود.تیرانداز با نگه داشتن علامت + دوربین که در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می کند.در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می کند.در طول پرواز به منظور برخورد نکردن با موانع موشک به صورت خودکار 0/5 متر بالاتر از دوربین حرکت می کند.به محض برخورد موشک با هدف حتی در زاویه های بالا یعنی تا زاویه 80 درجه مواد انفجاری آن آتش می گیرد.

 

موشک ضد تانک میلان

 

مزایای اصلی

◊  می تواند توسط 2 نفر راه اندازی و پرتاب شود.
◊  مقاوم در برابر اقدامات متقابل .
◊  قابل اعتماد> 95 ٪  بر خورد در 100.000 شلیک.
◊  پشتیبانی آتش در برابر همه اهداف زمینی .
◊  نسخه جدید میلان 3 ارتقا داده شده برای نابود کردن دقیقتر و مقاوم در جمینگ
◊  دقت ، قابلیت اطمینان ، انعطاف پذیری استفاده تاکتیکی ، تدارکات آسان است.
◊  در اختیار داشتن 75% بازار تسلیحات متوسط ضد تانک.

 

موشک ضد تانک میلان

 

کاربران:

الجزایر،استرالیا،برزیل،بوسنی و هرزگوین،بلژیک،چاد،اکوادور،استونی،قبرس،مصر،فرانسه،آلمان، سوریه،یونان،هند،ایرلند،ایران،عراق،ایتالیا،کنیا،لبنان،لیبی،مکزیک،پاکستان،پرتغال،چین،روسیه،

سنگاپور،آفریقای جنوبی،اروگوئه،مراکش،اسپانیا،ترکیه،انگلیس

 

این موشک در رسته پیاده نظام ارتش بلژیک ، نیروی زمینی کرواسی ، رسته ی پیاده نظام و سواره نظام فرانسه ، رسته سواره نظام و پیاده نظام ارتش آلمان ، ارتش یونان ، رسته ی پیاده نظام ارتش هندوستان ، ارتش ایتالیا ، رسته پیاده نظام ارتش کنیا ، ارتش ترکیه و ارتش اروگوئه به کار گرفته می شود . موشک میلان در رسته ی پیاده نظام و سواره نظام ارتش استرالیا به کار گرفته می شد . ولی از اوایل دهه ی 1990 استرالیا این موشک را از لیست موشک های خود خارج کرد . نیروی دریایی پادشاهی انگلستان و رسته پیاده نظام ارتش این کشور نیز این موشک را به کار می برد .

 

مطالب مرتبط :

 

موشک ضد زره HOT

موشک ضدتانک AT-16

موشک کورنت AT-14 Spriggan /


خصوصيات                                                                                       MILAN ER

عملكرد: موشک ضد تانک ATGWS

كشور سازنده: آلمان + فرانسه

شرکت سازنده: MBDA + Bharat Dynamics (under license)

طول: 1.2 متر

قطر: 0.125 متر

طول بالها: 460 میلیمتر

وزن: 7.1 کیلوگرم                                                                                13 کیلوگرم

برد عملیاتی : 400- 2000 متر                                                              3000  متر

سرعت : 200 متر بر ثانیه

سیستم هدایت: نیمه اتوماتیک فرمان به خط دید با استفاده از سیم (SACLOS)

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک:  دو سر حرارتی

قدرت نفوذ: 352 میلیمتر                                                                   1000 میلیمتر

پلتفرم پرتاب: فردی،خودرو

مدل ها: MILAN 1, MILAN 2, MILAN 2T, MILAN 3, MILAN ER

شمارگان تولید: 350000 موشک + 10000 لانچر پرتاب

سال ورود به خدمت: از 1972 تاکنون

منابع :  mbda-systems.com ، globalsecurity.org ، wikipedia.org ، armedforces.co.uk

با تشکر ویژه از مطلب درج شده در ماهنامه هوا و فضا

نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک ضد تانک میلان ، موشک میلان ، موشک Milan ، موشک ضد تانک ایرانی ، موشک ، فناوری موشکی ، موشکی و نظامی ، MILAN ER ، Anti-tank

+ نوشته شده در  شنبه 24 مهر1389ساعت 23:4  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک کورنت / AT-14 Spriggan

 

 

سری موشک کورنت (به روسی: "Корнет" به انگلیسی: Cornet) یکی از جدیدترین موشک های نسل 3 روسیه است که برای مقابله با تانک های نسل جدید ساخته شده و طرح ان مربوط به دفتر طراحی KBP می باشد.

 

موشک کورنت

 

تاریخچه:

 

در دهه 90 میلادی ارتش سرخ سعی در جای گزینی موشک کورنت با موشک قدیمی Konkurs

کد ناتو : AT-5  که در ان زمان بیش از 20 سال بود که در خدمت بود داشتند . که این طرح سرانجام در سال 1994 توسط دفتر طراحی KBP معرفی شد .

موشک Kornet یک موشک ضد تانک هدایت شونده ATGM سنگین است کورنت برای مقابله با تانک های نسل حاضر و همچنین اهداف هوایی در ارتفاع کم و با سرعت کم مانند بالگرد طراحی شده است و نام ان در طبقه بندی روسها : 9M133 و در کد گزاری ناتو: AT-14 Spriggan است . این موشک در سال 1994 وارد خدمت ارتش روسیه شد و نام مدل صادراتی ان Kornet -E است.

موشک کورنت دارای 4 بال کوچک در عقب و 2 بال کوچک در دماغه است این موشک روی سه پایه وانواع خودرو های زرهی مانند BMP-3 قابل نصب است و توسط دو نفر قابل حمل می باشد ومدت زمان عملیاتی نمودن ان نیز از 1 دقیقه تجاوز نمی کند همچنین وزن این موشک 27 کیلوگرم می باشد .

 

 

موشک:

 

 

موشک کورنت با دو سر جنگی قابل استفاده است:

 

1- برای اهداف انسانی وجنگ های شهری(ترموباریک)

 

2- سر جنگی دو مرحله ای برای مقابله با اهداف زرهی دارای زره واکنش گر (Tandem HEAT)

 

 

برد موشک کورنت در روزحداقل 100 متر وحداکثر 5000 متر است و برد این موشک در شب حداقل 100 متر وحداکثر3500 متر است.

موشک کورنت یکی از جدیدترین موشک های نسل سه است که برای مقابله با جمینگ از یک سیستم لیزری جدید استفاده میشود .این سیستم معادل سیستم بکار رفته در FGM-148 است.

درجنگ های اخیر ثابت شده که این موشک در جنگ های شهری در برابر بسیاری از تانک های معروف مانند : Merkava 3 اسراییل M1 Abrams امریکا Stryker وحتی BMP وbtr-90 روسیه موثر است . شواهد در جنگ اخیر حزب الله واسراییل وجنگ عراق نشان می دهد که کورنت مافوق صوت است .

 

موشک کورنت

 

سوخت موشک توسط یک سوخت جامد تامین می شود ضمنن موشک دارای دو اگزوز می باشد و همچنین این موشک از یک سیستم لیزری SACLOS (هدایت لیزری نیمه اتوماتیک) استفاده می نماید.

سیستم هدایت این موشک در برابر اقدامات الکترونیکی مقاوم است و قابلیت عملیات در همه ی شرایط اب و هوایی و روز وشب را داراست این موشک با کلاهک tandem HEAT قابلیت نفوذ 1000- 1200 میلیمتر پشت سر زره واکنش گر را داراست.

همراه موشک 9M133 سه پایه پرتاب 9P163-1 و دوربین حرارتی1PN79 نیز می باشد .

 

موشک کورنت

 

سیستنم کورنت قابلیت نصب بروی سیستم خودکششی بر پایه نفربر BMP-3 را داراست این سیستم زرهی که بطور جداگانه ای تولید می شود که از این لحاظ بسیار شبیه عملکرد سیستم موشکی Khrizantema می باشد و نام ان 9K133 است دارای 2 ریل حل موشک و بارگذاری در ان خودکار است و خودرو قابلیت حمل 16 موشک ذخیره را داراست این سیستم دارای دو خدمه (راننده توپچی) وهمچنین با استفاده ازسیستم های هدایتی این سیستم قابلیت شلیک دو موشک بصورت همزمان به یک هدف را دارا است .

همچنین KBP سیستمی بر مبنای 9K133 به عنوان برجک KVARTET برای نصب در انواع وسایل نقلیه وقایق ها به بازار عرضه نموده ،ین سیستم دارای 4 موشک اماده بر روی ریل است.

سیستم هدایت این برجک نیز مانند 9K133-1 توانایی اتش دو موشک به سوی یک هدف را داراست بنظر می رسد این برجک به عنوان یک گزینه برای توسعه BTR,APC, BMP-1,IFV ها وقایق های گشت زنی طراحی شده است، همچنین این برجک علاوه بر دارا بودن 4 موشک دارای یک توپ 30 میلیمتری 2A72 نیزمی باشد، وزن

کلی برجک 1500 کیلوگرم می باشد همچنین دفتر طراحی KBP در حال طراحی برجک دیگری با نام BEREZHOK می باشند که این برجک نیز دارای موشک کورنت می باشد.

 

تاریخچه عملیاتی:

 

 

در طول حمله 2003 عراق نیرو های امریکایی (شاید برای اولین بار) غافلگیر شدند انها در طی نبرد خود با موشک مخوف کورنت موجود در زراد خانه های عراق برخوردند GlobalSecurity.org ادعا می کند که 8 تانک M1 ابرامز و 1 نفربر M2 برادلی غیر فعال شدند اما با این حال بطور کامل نابود نشدند. 

 

نکته جالب نحوه استفاده از این موشک در نبرد جنگ خلیج فارس2 بود که به شرح زیر است:

نیروی های کماندو عراقی در تیم های سه نفره با پوشیدن لباس غیر نظامی و سوار بر نیسان وانت بر علیه ستونهای زرهی و3 لشکر پیاده امریکا وارد عمل شدند انها با راه اندازی حملات سطح پهن هر وسیله زرهی را از فواصل چندین کیلومتری مورد هدف قرار می دادند در این عملیات حداقل 1ویا 2 تانک ابرامز و نفربر برادلی غیر فعال شد انان بسیار علاقه مند بودند تا یک نمونه دست نخورده کورنت را بدست اورند البته کمی نیز موفق شدند انان یک لانچر شلیک شده را پیدا کردند که بعد ها انها از قاچاق این موشک های از طریق سوریه بسیار نزد روسها ناراحت شدند ولی اقای ولادیمیر پوتین این اتهامات را بی اساس دانست .

 

موشک کورنت

 

در جنگ 33 روزه کورنت طعم تلخ (گس) خودشو اینبار به یکی دیگه از سلاطین MBT یعنی مرکاوا چشاند در این نبرد بار دیگر سوریه با قاچاق کردن کورنت به حزب الله کمک فراوانی کرد که باعث خسارت شدیدی به تانک های مرکاوا اسراییلی شد کار تا انجا پیش رفت که در نبرد Wadi Saluki 24 تانک مرکاوا IV اسراییل منهدم شد که شاید مسئولان اسراییل باورشان نمی شد (البته معلوم نیست که ایا همه ی این 24 تانک توسط کورنت مورد هدف قرار گرفته شده یاخیر؟)

البته اینبار IDF توانست یک موشک سالم کورنت و لانچرش را در یکی از مواضع حزب الله در روستای Ghandouriyeh بدست اورد که به گزارش دیلی تلگراف جعبه های مهمات این موشک مشخص شده بودند با نام و ارم وزارت دفاع سوریه! و نوشته ای به نام : تامین کننده : KBP تولا روسیه! چند ماه پس از اتش بس مدارکی از جمله عکس هایی رو شد که نشان دهنده ان بود که حزب الله دارای این موشک مخوف می باشد اوج حقارت وخوف اسراییل در انجا بود که گروهی از مقامات رسمی تل اویو برای نشان دادند مدارک وجود این سلاح در لبنان از جمله قعطات باقی مانده سعی برای ان داشتند تا روس ها سوری ها را از قاچاق این موشک مخوف به همسایگان منع کنند . با وجود انکار های اولیه مقامات روس بعد ها دوباره کنترل بر سلاح های وارد شده به کشور ها اغاز شد که معلوم نیست ایا این موضوع به ثمره تلاش هیئت اسراییلی است یا خیر اصلا این موضوع ربطی به کورنت نداشته.

 

 

انواع :

 

 

9M113-1 نوعی از موشک 9M113 با کلاهک دو سر TANDEM HEAT

9M113F-1 نوعی موشک 9M113 با کلاهک ترموباریک

 

 

استفاده کنندگان:

 

 

◊ الجزایر: در سال2006 قراردادی برای 218 موشک بسته شد

◊ مراکش

◊ یونان: 196 لانچر +1100 موشک در سال 2008 درخدمت بودند

◊ حزب الله

◊ اردن

◊ سوریه

◊ امارات

◊ کویت

◊ عربستان سعودی

◊ روسیه:750 موشک سفارش داده شده تعداد لانچر ها نا معلوم (2009)

◊ ترکیه: 80 لانچر به همراه 800 موشک

◊ پرو: 288 موشک  و 24  لانچر به علاوه شبیه ساز(سیمیلاتور) و اموزش خدمه فنی (24 میلیون دلار) قرارداد در  سال 2008 امضا شد و همه ی انان در ژانویه 2010 تحویل داده می شوند.

◊ ایران

 

 

موشک کورنت

 

مطالب مرتبط :

 

موشک ضد زره HOT

موشک ضدتانک AT-16


خصوصيات        

عملكرد: موشک ضد تانک

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: KBP Instrument Design Bureau

طول: 1200 میلیمتر

قطر: 152 میلیمتر

طول بالها: 460 میلیمتر

وزن: 27 کیلوگرم( با لانچر 29 کیلوگرم)

برد عملیاتی : 100- 5500 متر

پیشرانه: سوخت جامد

کلاهک: 1- دو سر حرارتی 2- ترموباریک

دقت: 5 متر

سال ورود به خدمت: از 1994 تاکنون

منبع :

نويسنده: علی عاقلی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب ها : موشک ضد تانک ، موشک کورنت ، کورنت ، موشک ضد تانک حزب الله ، موشک ، بهترین موشک ضد تانک ، ضد تانک ، موشک ضد تانک روسی ، موشک ضد تانک ایران ، موشک ، موشکی و نظامی ، فناوری موشکی ، AT-14 Spriggan ، Kornet -E

+ نوشته شده در  جمعه 23 مهر1389ساعت 12:36  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

تبدیل وبلاگ به سایت

سلام دوستان و خوانندگان محترم وبلاگ فناوری موشکی
 
مدیریت وبلاگ فناوری موشکی بر ان شده است که پس از ۳ سال فعالیت مستمر در بستر اینترنت و ارایه مقالات و ترجمه هایی به زبان فارسی در زمینه موشک و فناوری های موشکی قدم در راه بزرگتری گذاشته و اولین سایت اطلاعات موشکی به زبان فارسی را بر اساس محتوای وبلاگ و مقالات ارائه و ترجمه شده راه اندازی نماید.
بدین وسیله از شما ببنندگان ،خوانندگان و علاقمندان همیشگی وبلاگ فناوری موشکی که در این چند سال یار و پشتیبان ما بوده اید در خواست می شود در انتخاب نامی مناسب برای وب سایت در دست طراحی ما را یاری رسانید و همچنین دوستانی که تمایل به همکاری و ارایه مطلب در سایت جدید به صورت نویسنده و یا مترجم را دارند دعوت می شوند که امادگی خود را برای همکاری اعلام دارند و نظرات خود را از طریق ایمیل ما و یا بخش نظرات با ما در میان بگذارند.
 
                                                                                 به امید توفیق روز افزون شما
                                                                                      امیرحسام ملایی یگانه
+ نوشته شده در  دوشنبه 19 مهر1389ساعت 20:4  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک قیام-1

 

در تاریخ 20 اوت سال 2010 احمد وحیدی وزیر دفاع جمهوری اسلامی در صدا و سیما خبر تست موفقیت امیز موشک بالستیک جدیدی به نام قیام-1 اعلام کرد.

قیام،"قیام یک" به معنلی قیام و یا شورش است، قیام-1 موشکی سوخت مایع است که از قابلیت جابجایی و متحرک بودن بهره می برد. این موشک در واقع یکی از منحصر بفرد ترین موشک های  بالستیک ساخت ایران است که فاقد بالک است و از سیستم جدیدی برای هدایت خود بهره می برد.در مورد موشک قیام-1 نیز مانند موشک سجیل (موشک سوخت جامد 2 مرحله ای با برد 2500 کیلومتر)  اطلاعات بسیار کمی منتشر شده است، در واقع طراحی قیام -1 به هیچ طرح غیر ایرانی شباهت ندارد.

هر چند که کارشناسان و صاحب نظران صنایع نظامی در مورد این موشک 2 فرضیه را مطرح کرده اند:

1- قیام-1 موشک باز طراحی شده بر اساس موشک شهاب-2 ایران یا اسکاد بی است که در قسمت کلاهک و بالک ها و سیستم هدایت و موتور دچار بهینه سازی و تغییراتی شده است.

2- قیام-1 از موشک شهاب-3 اقتباس شده است.

با دقت در تصویر زیر و مقایسه قیام-1 با شهاب2(اسکاد بی ) فرضیه اول محتمل تر جلوه می کند.

در هر صورت قیام-1 در قسمت های مختلفی همچون موتور،سیستم های هدایتی و کنترل پروازی  و کلاهک دچار تغییرات بنیادین گشته است که این تغییرات با توجه به مصاحبه وزیر دفاع مبنی بر اینکه قیام 1 بخشی از نسل جدید موشک های سطح به سطح جمهوری اسلامی با سوخت مایع است که به طور کامل در داخل کشور طراحی و ساخته شده است همخوانی دارد.

 

ویژگی ها

از ويژگي‌هاي بارز قیام-1  اين است كه احتمال ردیابی،شناسایی و مورد اصابت قرار گرفتن ان توسط سیستم های ضد موشک( مانند پاتریوت،ارو و ...) به علت سرعت بالا  هنگام پرتاب، چرخشي شدن،استفاده از الیاژ خاص و جذاب امواج رادار  و به احتمال زیاد استفاده از کلاهک 3 تکه MIRV  به  شدت كاهش يافته است.


از ديگر ويژگي هاي اين موشك زمين به زمين عدم وجود بالك مي باشد.بايد گفت كه از لحاظ فني، نداشتن بالك براي يك موشك برد بلند  بسيار قابل توجه و حائز اهميت مي باشد ، به طوريكه در دنيا كشوري كه توانايي طراحي و ساخت  موشكي بدون بالك با برد بالاي هزار كيلومتر  را دارا باشد ، آن كشور در زمره كشورهاي داراي تكنولوژي بسيار بالا  مي باشد . بايد گفت كه بالك به عنوان عامل اصلي تعادل موشك در هدايت مسير بسيار حائز اهميت است و تقريبا امكان پرتاب موفقيت آميز موشك بدون بالك ميسر نيست و نداشتن بالک نیز خبر از پیشرفت شگرف جمهوری اسلامی ایران در زمینه سیستم های هدایتی  موشک را نوید می دهد،همچنین نداشتن بالک امکان پرتاب از انواع پرتابگر ها را محیا ساخته است.

ویژگی دیگر و قابل توجه قیام-1  سیستم نشانه روی هوشمند ان است که ساخت صنایع دفاعی کشور بوده و زمان اماده سازی این موشک را نسبت به دیگر موشک ها به طور قابل توجه و چشمگیری کاهش می دهد، از محسنات این سیستم پرتاب سریع و دور شدن از موقعیت پرتاب است که احتمال شناسایی و مورد هدف قرار گرفتن پرتابگر را به حداقل میرساند.

بارزترین ویژگی موشک قیام که بیشتر مورد توجه قرار گرفته است نداشتم بالک است که قابلیت پرتاب از سیلو های مخصوص،پرتاب از پرتابگر،پرتاب از زیر دریایی و ... را به این موشک می بخشد.

در اخر و با توجه به صحبت های وزیر دفاع و جستجو و برسی در پیشرفت های موشکی ایران در یک دهه اخیر میتوان نتیجه گرفت در اینده ای نزدیک باید منتظر نسل های جدید و متفاوتی از موشک های ایرانی با ویژگی هایی همچون رادارگریزی،سرعت لود بسیار بالا،سیستم های هدایتی پیشرفته با بیشترین دقت،کلاهک هایی با سر انفجاری قوی و چند منظوره بود.

مطالب مرتبط:

تاريخچه موشكي ايران

موشک شهاب-1

موشک شهاب3

شهاب 4 و 5 و 6

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

موشک بالستیک فاتح-110

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم(


منابع : wikipedia، defence.pk، b14643.de، jovshan.blogfa، farsnews.com

نويسنده:امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

  

برچسب ها: موشک بالستیک ، موشک بالستیک میانبرد ، موشک قیام-1 ، موشک قیام ، موشک، موشک بدون بالک ، موشک پیشرفته ، موشک قیام ایران ،شهاب 2، فناوری موشکی ،سیستم هدایتی پیشرفته ،موشک تاکتیکی ایران ، موشکی نظامی

+ نوشته شده در  جمعه 16 مهر1389ساعت 18:19  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک شهاب-1

 

تلاش هاي ايران براي ساخت موشك هاي بالستيك با برد زياد و توپخانه هايي با برد بالا را ميتوان به سه دوره زماني تقسيم كرد.دوره اول بين سال هاي(1977- 1979).دوره دوم در خلال جنگ با دشمن بعثي حوالي سالهاي(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در سال(1988)به بعداز مرحله دوم به بعد ساخت موشك وارد فاز جديدي شدو ساخت و طراحي موشك ها به تعداد بالا و همزمان با شرايط خاص انجام شد.(ميتوان عنوان كرد كه با توجه به اينكه ايران در خلل جنگ 8 ساله تاثير موشك هاي بالستيك و فناوري موشكي را درجنگ و استراتژي دفاعي به خوبي درك كرد و بعد از جنگ به سمت استراتژي دفاع موشكي نامحدود روي اورد).

 

تصویری از موتورشهاب-1 در اولین موشک های ایرانی


موشک های هدایت شونده که در زمان شوروی سابق طراحی شده بودند و مدل های مدرنیزه شد شبیه آن (پیش از هر چیز توسط کره شمالی) در حال حاضر هنوز هم بعنوان اساس طراحی های فنی در زمینه موشک های بالستیکی به شمار می روند. اما به هر ترتیب سکوی توسعه برنامه های موشکی ایران و فناوری های مربوط به آنها در مجموع SCUD های شوروی و "بچه" ها و "نوه" های آن در کره شمالی است. موشک های SCUD و نمونه های مشابه آن به طور گسترده ای در سالیان اخیر در جنگ "ایران-عراق" مورد استفاده قرار گرفتند.

بعد از پايان جنگ ايران كوشيد كه با كمك گرفتن از خارج کشور به توسعه فناوري موشكي خود بپردازد. برنامه موشكي ايران به سرعت پيش رفت و باعث حيرت جهانيان گشت. بعد از جنگ,ايران به ازمايش موشك هايي با سوخت مايع روي اورد از جمله موشك SCUD-Bكه به وسيله مهندسي معكوس ساخته شده بود. نمونه بومي موشك اسكاد-بي به نام شهاب-1 شناخته مي شد كه دوباره طراحي و ساخته شده بود.


شهاب-1 سپاه پاسدارن



ایران اولین موشک های SCUD خود را بعد از آغاز جنگ عراق-ایران بدست آورد. بخش اندکی از آنها را از لیبی و در ادامه (بخش اعظم آنها) از کره شمالی دریافت نمود.
این مجموعه های موشکی در اختیار نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران قرار گرفتند. در ماه مارس سال 1985 ایرانی ها برای اولین بار اهداف عراقی را هدف حملات موشکی قرار دادند.

کشنده MAZ-543


شدیدترین موشکباران توسط SCUD ها طی 52 روز در سال 1988 انجام شد. این دوره را متعاقبا دوره "جنگ شهرها" نامیدند. در آن زمان ایران 77 فروند موشک SCUD به بغداد، موصل، کرکوک و تکریت شلیک کرد.

 



تاریخچه مختصر شهاب-1:

* سال 1985- ایران خرید موشک های "اسکاد-بی" را از لیبی برای استفاده در جنگ علیه عراق آغاز کرد. در حدود 20 فروند موشک و دو سکوی پرتاب سیار آن بر پایه خودرو "ماز-534 آر" خریداری شد.
* سال 1986- لیبی به صادر کننده اصلی موشک های "اسکاد-بی" به ایران مبدل می شود. سوریه نیز صدور این موشک ها به ایران را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
* سال 1987- تلاش ایران برای راه اندازی تولید موشک های "اسکاد-بی" با ناکامی مواجه می شود. طی پنج سال بعد جمهوری اسلامی 200-300 فروند موشک "اسکاد-بی" و 6-12 سکوی پرتاب سیار از کره شمالی خریداری کرد.
* سال 1988- ایران بر اساس موشک های "اسکاد-بی" تولید موشک های داخلی "شهاب-1" را آغاز می کند اما به تعداد محدود.
* سال 1988- ایران اولین پرتاب آزمایش موشک های بالستیکی "اسکاد-بی" با برد 320 کیلومتری و کلاهک 985 کیلوگرمی را انجام می دهد. تدارک انجام این پرتاب با کمک کره شمالی انجام شد.

بر اساس اطلاعات فعلی ایران در سال 2006 از 300 تا 750 فروند موشک "شهاب-1" (SCUD-B) و "شهاب-2" (SCUD-С) برخوردار بوده است.

 

مطالب مرتبط:

 

تاريخچه موشكي ايران

موشک شهاب3

شهاب 4 و 5 و 6

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

موشک بالستیک فاتح-110

برنامه موشکي ايران(قسمت اول)

برنامه موشکي ايران(قسمت دوم(

 


خصوصيات        

عملكرد: موشک بالستیک میان برد

كشور سازنده: ایران

شرکت سازنده:

طول: 11.25 متر

قطر: 0.88 متر

وزن: 5,900 کیلوگرم

برد : 300 کیلومتر

پیشرانه: موتور تک مرحله ای سوخت مایع

کلاهک: یک کلاهک به وزن 985 کیلوگرم

تراست: Effective: 13,160 Actual: 13,300-13,380 کیلوگرم

دایره خطا: 450 متر

تعداد کلاهک : 300 تا 750 فروند

سال ورود به خدمت: 1987

منبع : برگرفته از سایت میلیتاری

نويسنده: مهدی وجدانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

  

برچسب های فارسی: موشک بالستیک ، موشک بالستیک میانبرد ، موشک شهاب-1 ، شهاب-1 ، موشک اسکاد ، Shahab-1 ، موشکی و نظامی ،موشک ، فناوری موشکی ، SCUD B ، موشک ایرانی

+ نوشته شده در  پنجشنبه 15 مهر1389ساعت 10:36  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

مهمات هوایی و نیروی هوایی ایران / بخش دوم

موشک های هوا به زمین نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران:
 
 
 
موشک هوا به زمین زوبین :
 
زوبین به معنی پیکان یا گرز،موشک هوا به زمینی است که از هدایت تلویزیونی استفاده نموده و جزو سلاح های هوشنمد با دقت نقطه زنی است.
این سلاح دورزن بنا به ضرورت های جنگی در طول هشت سال دفاع مقدس علیه ارتش بعث عراق طراحی و ساخته شده و با علامت AGM-20/379 نشان داده می شود.
در حال حاضر زوبین بهسازی و ارتقا یافته است.AGM-379  جزو مهمات با هدایت دقیق(Precision Guided Munition- PGM) محسوب  و در حال حاضر در نیروی هوایی به کار گرفته می شود.پیشران این موشک را یک راکت با سوخت جامد و سرجنگی آن را یک بمب نفوذی در کلاس وزنی و عملکردی M-116 حاوی خرج انفجاری شدید(HE) تشکیل داده است.
 
                  
                                        موشک زوبین رها شده از هواپیمای اف 4 ای
 

حسگر موشک را یک دوربین تلوزیونی که با خلبان خودکار موشک در ارتباط است،تشکیل می دهد.دوربین توسط دو موتور در سمت و ارتفاع در حرکت بوده و زاویه دید IL5  درجه را برای موشک تامین می نماید. این موشک در اختیار نیروی هوایی بوده و از صدور ان اطلاعی در دست نمی باشد.
مشخصات فنی زوبین به شرح زیر است:
                                       
طول موشک: 3.18 متر
قطر: 40.6 سانتیمتر
پهنای بال: 1.228 متر
سرجنگی: 340 کیلوگرم حاوی HE
وزن کل: 560 کیلوگرم
حداقل برد: 20 کیلومتر
◊ پلاتفورم نيروي هوايي:F -4E
 
                                     
 
موشک هوا به زمین یاسر:
 

دومین سلاح 750 پوندی اپتیکی یاسر نام دارد که آن هم از سرجنگی 750 پوندی نفوذی M-117 استفاده می نماید و بر خلاف زوبین،این سلاح در واقع همانند یک راکت بالستیک عمل می کند. پیشران و سطوح کنترل این موشک قابل مقایسه با موشک هاوک می باشد.
 
                  
                                                  موشک هوا به زمین یاسر
 

بمب هدایت شونده قدر:
 
نوعی بمب هدایت شونده سرشی است که توسط کارکنان نیروی هوایی و سازمان هوافضا ساخته  و تحویل نیروی هوایی شده است. این سلاح در وضعیت بهسازی و ارتقا بوده و با علامت GUB-67/8 ساخته شده است.سرجنگی این بمب را بمب چند منظوره MK84 با وزن دو هزار پوند تشکیل داده و حسگر الکترواپتیک به پیشانی آن وصل و شتاب سنج و سطوح کنترل نیز به عقب متصل است.در ساخت این سلاح از استانداردهای غرب استفاده شده و عیله هداف پرارزش و با اولویت بالا قابل استفاده می باشد.
غربی ها ادعا می کنند که قدر،بمبی با هدایت تلویزیونی GBU-8  امریکاست که در جنگ ویتنام برای زدن پل ها و افزایش دقت اصابت به کار برده شد. برای زدن هدف توسط بمب مذکور ابتدا خلبان هدف را رویت کرده سپس روی ان قفل و مهمات را رها می کند تا به ان اصابت نماید. در واقع در این محصول امکان تغییر هدف وجود ندارد و بمب به صورت رها کن و فراموش کن عمل می نماید.بعد ها خط اطلاعاتی نیر به بمب اضافه شد.این خط این امکان را فراهم می کند که بمب به سوی منطقه هدف رها شده و تصاویر منطقه توسط بمب رویت و به کابین مخابره شود.در نتیجه خلبان می تواند هدف را تغییر داده و هدف دیگری انتخاب کند.در حقیقت نمونه های مختلفی از قدر تولید شده که می تواند به صورت شلیک و رها کن عمل کرده و خلبان در دایره عملیات از زمان رها شدن تا اصابت ان را کنترل کند.قدر،قابل استفاده به وسیله رها سازی از هواپیماهای اف 4 ای و اف 5 ای/اف و از ارتفاع بالا بوده و در خدمت نیروی هوایی ایران می باشد.
 
مشخصات بمب هدایت شونده قدر به شرح زیر است:
 
طول: 4.11 متر
قطر: 18 اینچ
پهنای بال: 44 اینچ
وزن کل:1111 کیلوگرم
حداکثر برد : بین 20 الی 60 کیلومتر
◊ پلاتفورم نيروي هوايي:F -4E,F-5 E/F
 
                       
 
 
 
موشک هوا به زمین ماوریک:
 
موشک AGM-65 Maverick يك موشك تاكتيكي هوا به زمين است كه جهت پشتيباني هوايي نزديك طراحي شده است. اين موشك عليه گستره وسيعي از اهداف تاكتيكي شامل ادوات زرهي، پدافند هوايي، كشتيها، وسايل نقليه زميني و تاسيسات ذخيره سوخت به نحو موثري قابل كاربرد است. AGM-65 از نظر نوع سر جنگي به دو نوع تقسيم مي شود:
نوع اول داراي فيوز مجاورتي در دماغه است و نوع دوم داراي يك سر جنگي سنگين وزن با فيوز تاخيري است كه با انرژي جنبشي خود، قبل از انفجار در هدف نفوذ مي كند. از نوع اول بيشتر عليه اهداف بزرگ و سخت استفاده مي شود. سيستم پيشرانه در هر دو نمونه، يك موتور راكتي با سوخت مايع مي باشد كه در پشت سر جنگي تعبيه شده است.
موشك هوا به زمين هدايت تلوزيوني AGM-65 را بايد اولين موشك ضد تانك ساخته شده براي پرتاب از هواپيما دانست. نمونه پايه اين موشك در سال 1972 وارد ارتش امريكا شد. اين مدل كه AGM-65E نام داشت داراي هدايت تلوزيوني و برد 3 كيلومتر و توانايي انجام عمليات تنها در روز و آب و هواي مناسب بود. موشكهاي هدايت تلوزيوني داراي يك دوربين بر روي دماغه خود هستند كه زير يك محفظه شيشه اي قرار داده شده است. خلبان هواپيماي خود را به طرف هدف بر گردانده و دوربين سر موشك را روشن ميكند و تصاوير به صورت مستقيم در درون مانيتور كوچك درون كابين پخش ميشوند. خلبان با كمك تصاوير اين دوربين كه قابليت درشت نمايي تصوير را تا فاصله زيادي دارد، هدف را پيدا كرده و دوربين را روي آن قفل ميكند. بعد از شليك، موشك به صورت خودكار به طرف هدف هدايت شده و در اين لحظه فقط هدف در ديد دوربين خواهد بود تا به هدف بر خورد كند. تنها مدلهاي A و ‌ B ماوريك داراي هدايت تلوزيوني هستند و مدلهاي D و G و F اين موشك داراي هدايت تصوير برداري فرو سورخ است. روش هدايت فرو سرخ در واقع همان هدايت تلوزيوني مي باشد، با اين تفاوت كه دوربين داراي سيستم فرو سرخ است و ميتواند در شب نيز تصاويري با فيلتر فرو سرخ در اختيار خلبان قرار دهد. مدل E ماوريك نيز تنها مدل هدايت ليزري اين موشك ميباشد. موشكهاي هدايت ليزري به وسيله پرتوي ليزري تابيده شده از غلاف هدف گيري ليزري هواپيما به طرف هدف و دنبال كردن امواج منعكس شده ليزر از هدف، به طرف آن هدايت ميشوند. ماوريك در مدلهاي مختلف داراي سر جنگنده با وزن 56 تا 135 كيلوگرم است. اين وزن سر جنگنده براي در هم كوبيدن هر نوع تانكي كافي است. مدل D اين موشك 16 كيلومتر برد و 1150 كيلومتر در ساعت سرعت دارد . وزن سر جنگنده 135 كيلو گرم و وزن موشك 218 كيلوگرم است.
◊ پلاتفورم نيروي هوايي:F -4
 
                              
                                                         موشک ماوریک
 

موشک هوا به زمین استاندارد:
 

این موشک یک موشک هوا به زمین ضد تششع یا (آرم) است  ساخت شرکت جنرال داینامیکس امریکاست و گونه توسعه یافته موشک استاندارد (آر-آی-ام-66)است.
 
 در سال 1969 موشک استاندارد (بی)که قرار بود مهمترین مدل این سری موشک باشد تولید شد. این موشک که سر جستجو گر جدید که متعلق به ماکسون بود وتوانایی جستجوی پهنای بیشتر و قابل عملیات در هرنوع شرایط و علیه اهداف مختلف بدون احتیاج به تعیین هدف از قبل برای این امر موشک استندارد (بی)یک مدار ساده حافظه داشت.که به آن این اجازه را میداد که به روی اهداف قبلی یا بعدی هم قفل کند. چندین موشک استاندارد (آ -1) هم که با جستجو گر ماکسون ارتقا یافته بودند با نامAGM-78 A-4  شناخته شدند.
موشک استاندارد (بی)یکی از سلاح های اصلی جنگنده اف-4 جی نیروی هوایی بود.این موشک نیز گونه آموزشی داشت.

در حین سالهای  سخت جنگ و پس از ان اقدامات ارزشمندی در جهت اضافه نمودن توانایی  سرکوب دفاع هوایی به اشباح نهاجا صورت پذیرفت ، شاید نخستین اقدام از این دست ازمایشات مربوط به موشک AGM-78A استاندارد بر روی فانتومهای ایرانی بوده است، هدف از این ازمایش  به کار گیری این سلاح در برابر ناوگانهای دریایی مهاجم مسلح به تدابیر سخت افزاری دفاع از خود اعلام شد ، و در سال 1380 خبر رسمی تولید نگارش بهینه سازی شده این موشک با نام ذوالفقار با بیان فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران اعلام گردید. موشک ضد رادار استاندارد در حالت پایه دارای برد 98 کیلومتری و یک رادار غیر فعال است که پس از تنظیم پیش از اغاز ماموریت  قابلیت رهگیری گستره وسیعی از فرکانسهای امواج ساطع شده از منابع راداری را دارا است.
مشخصات موشک استندارد:
طول:4.57 متر
مساحت باله:108 سانتی متر
قطر:34.3 سانتی متر
وزن:620 کیلوگرم
سرعت:2.5 ماخ
برد:90 کیلومتر
پیشرانه:  MK 27 MOD 4 dual-thrust solid-fueled rocket
ساخت شرکت آیرو جت
کلاهک:97 کیلوگرمی –ترکشی

                                
 موشک استاندارد
 
 
موشک هوا به زمین ضد رادار AS-10 :
 
یکی از  وظائف بسیار مهم از یک موشک هوا به سطح تاکتیکی , شکست سرتاسری  سیستم دفاع هوایی دشمن بوسیله نابودی ایستگاه های راداریشان است. یک موشک ضد رادار باید یک برد زیاد داشته و همچنین قادر به رسیدن به ایستگاه های راداری فراتر از برد توپخانه  دفاع هوایی باشد.
 
Kh-25/Kh-25M  با کد ناتو AS-10 (کد روسی X-25  )  یک خانواده از  موشک های  سبک وزن هوا به سطح روسی در  رنج قابل مقایسه با سیستم های هدایتی و برد 10 کیلومتر است. موشک Kh-25 توسط Zvezda –Isterla  طراحی و از یک نمونه موشک هدایت شونده لیزری بنام Kh-23  - آ اس 7- مشتق شده است. اکنون آن خانواده موفق Kh-38  را دارد, لیکن Kh-25 در کاربرد های همه منظوره مورد استفاده است.
مبتنی بر یک موشک هوا به هوا, موشک پرتو سوار Kh-66 اولین موشک هوا به سطح وارد شده به خدمت (1968) برای هواپیما های تاکتیکی شوروی بوده است.گرچه مشکل استفاده در بکارگیری آن ثابت شده است, به عنوان مثال هواپیمای پرتاب کننده باید به سوی هدف شیرجه بزند.موشک Kh-23 یک نمونه با هدایت فرمان رادیویی بود  که ابتدا رد 1968 تست شد اما  مشکلات با سیستم هدایت این معنی را می داد که آن تا  5 سال آینده  نمی تواند وارد خدمت شود. بنابراین در  1971 کار دوباره بر روی  یک نمونه با حسگر نمیه فعال لیزری  آغاز گردید که  نتیجه موشک Kh-25  شـــــد.
 
تست حالت موشک Kh-25  در 24 نوامبـــــــر 1974 آغاز  و در  1975 وارد تــــولید شد.
 
بدون تعجب  در 1972  بی درنگ پس از کامل سازی  هر دو موشک K-h-23 و Kh-25 و   OKB   Zvedza کار بر روی موشک Kh-27PS یا همان Kh-25Mp را از چند خانواده با یک سر راداری غیر فعال شروع کرد. با به کار گیری  یک حسگر  غیر فعال و خلبان اتوماتیک SUR-73 کار مجدد بر روی یک این موشک ضد رادار  مشتق شده  از Kh-66 آغاز گردید.موشک ضد رادار دوربرد Kh-31  از همان  پروژه بوجود آمده است.
تست  حالت Kh-27 در 8 آگوست 1975  بر روی یک میگ-27 آغاز  گردید اما تا 2 سپتامبر 1980 وارد خدمت نشد.ناتو کد نام AS-12 کگــــــــــلر Kegler ر ابرای این موشک تعیین کرد و در نتیجه این موشک جایگیزن موشک سنگین تر Kh-28 )  AS-9 ) شد.
در 1973 Victor Bugaiskii به ریاست مهندسی دفتر منصوب شد و کار برای ترکیب Kh-23M , Kh-25 و Kh-27  به داخل یک سیستم تک واحد برای کاهش قیمت و بهبود قابلیت انعطاف تاکتیکی را شروع کرد.طرح در پایان  1978 کامل شد و نتیجه خانواده  موشک های Kh-25MP  ( ضد رادار ) Kh-25 ML  ( هدایت لیزری) Kh-25MR ( هدایت رادیویی ) بود.
Kh-27PS /Kh-25 MP   با یک موتور  دو رنج مجهز شد که می توانست بوسیله کاهش  سرعتش طی مرحله پرواز اولیه بردش را به 60 کیلومتر افزایش دهد.سر راداری غیر فعال این موشک مجهز به 2 آنتن تنظیم شده با فرکانس  راداری 2 سیستم دفاع هوایی  بسیار مشهور غربی بود. سیستم های دفاع هوایی به ترتیب : Hawk و  Nike Hercules بودند.
همچنین موشک با یک خلبان اتوماتیک مجهز شد که قادر به اجرای حرکت Hump  ( قوز ) در مرحله پایانی پرواز بود بطوری که هدف را در یک زاویه 20-30 درجه ایی بزند و بدین گونه تاثیر کلاهک بهتر شود.
 
 موشک AS-10
 
 
 
موشک هوا به زمین  ضد رادار AS-11  :
 

KH-58  (کد ناتو : AS-11 Kilter ) موشک ضد رادار روسی با برد 120 کیلومتر است و تا سال 2004 میلادی (در غالب نمونه KH-58U )به عنوان موشک اصلی ضد راداری ارتش روسیه و متحدان طراز اول ان محسوب می شد.این موشک سرانجام بوسیله موشک ضد رادار قدرتمتد KH-31 بازنشسته شد .
 
دفتر طراحی  Bereznyak موفق به طراحی و  ساخت موشک های ضد رادار (KH-28 (AS-9 Kyle با سوخت مایع و KSR-5P شده بوداما ادغام با دفتر طراحی Raduga در سال 1967 سبب شد تا در سال 1970 Raduga سرپرست طرح موشکی KH-28 با سوخت جامد برای تجهیز جنگنده جدید Su-24M Fencer-D شود که سرانجام این طرح منجر به طراحی اولیه موشک Kh-24 گردید (قبل از تغییر نام به KH-58 )و اینگونه بود که موشک KH-58 طراحی شد
 
موشک جدید برای انهدام و مقابله پدافندهای هوایی پیشرفته دشمن نظیر MIM-14 Nike Hercules و MIM-104 Patriot نیازمند تغییرات و بهبود هایی می بود که این ارتقا و بهینه سازی ها را می توان مسبب پیدایش نمونه های مختلفی از این موشک دانست
در طول سال 1980 میلادی یک نمونه  برد بلند از KH-58 ( به نام KH-58U ) با توانایی قفل پس از پرتاب ساخته شد.ادامه توسعه و ارتقا این موشک با فروپاشی شوروری به مانند دیگر طرح های شوروی دستخوش تغییراتی شد و دفتر مذکور نمونه ایی را از KH-58 برای صادرات تولید کرد.
 
موشک KH-58 دارای طول 4.8 متر و قطر 380 میلی متر با وزنی معادل 650 کیلوگرم (هنگام پرتاب) می باشد هدایت موشک تا میانه مسیر بر عهده سیستم هدایت داخلی و در فاز پایانی بر عهده رادار غیر فعال تعبیه شده در دماغه موشک است.نیرومحرکه این موشک توسط یک متور راکتی با سوخت جامد تامین می شود که علاوه بر توانایی حمل کلاهک 149 کیلویی باعث افزایش سرعت موشک تا سقف  3.6 ماخ می شود.KH-58 بر اساس ارتفاع پرتابی خود دارای سه برد مختلف است که بر اساس پرتاب از ارتفاعات پایین -10000 و 15000 متری بردی به ترتیب36- 120و 160 کیلومتر پیدا می کند.
 
نمونه های ساخته شده:
 
KH-58 : (پروژه Lzdeliye ) نمونه اختصاصی Su-24M
KH-58U : نمونه ارتقا یافته KH-58 با بردی بیشتر و با قابلیت قفل پس از پرتاب
KH-58E : نمونه ساخته شده از KH-58U برای صادرات در سال 1991  
KH-58EM : نمونه ارتقا یافته نمونه E برای صادرات
KH-58UshE : نمونه ارتقا یافته از بروزرسانی راداری برای استفاده در جنگنده SU-30MK
KH-58UShK : نمونه به نمایش درامده در نمایشگاه ماکس 2007 با 4 باله کنترلی
 
کشورهای دارنده:روسیه - ایران- هند-مازی و پرو
 
 
 موشک AS-11  در ایران
 
 
 
موشک هوا پرتاب AS-14  :
 
Kh-29 ( کد ناتو: AS-14 Kedge) از نسل سوم موشک های هوا به زمین تاکتیکی ساخت شوروی است که در دو مدل هدایت لیزری و هدایت تلویزیونی طراحی طراحی و توسعه داده شده است
 
طراحی و ساخت:
 
طراحی و ساخت موشک Kh-29  در سال 1975 در دفتر مهندسی KB Molnia (با نام قبلی OKB-4 ) واقع در مسکو به سرپرستی  Matius Bisnovat اغاز شد. زمینه تخصصی این گروه موشک های هوا به هوا بود به گونه ایی که در کارنامه کاری این گروه  نمونه هایی موفقی از موشک های هوا به هوا نظیر(R-8, R-4 (K-80 و R-40 به چشم می خورد . طرح(Izdelye 64 (product 64 که بعدا به Kh-29 تغییر نام داد اولین موشک هوا به زمین ساخت این تیم بود .به هر حال در سال 1977 و با مرگ Matius Bisnovat تمامی طرح های موشکی این شرکت به دفتر مهندسی OKB-134 ) Vympel سابق ) از Tushino در نزدیکی مسکو منتقل شد. حال در دفتر مهندسی جدید برنامه موشکی Kh-29 به سرپرستی G. Khokhlov ادامه می یافت ناگفته نماند که از سال 1981 سرپرستی ساخت این طرح به Genadiy Sokolovskiy واگذار شد . در سال 1994 Sokolovskiy سرپرست  مرکز ساخت و توسعه FGUP GosMKB “Vympel” که از دفتر سابق مهندسی و برنامه های ساخت و ارتقا موشک Kh-29 تجدید سازمان شده بود شد(رهبری ساخت Kh-29  از این به بعد بر عهده Avangard L. Kegeles قرار گرفت).
اواین ازمایش Kh-29 در سال 1976 انجام شد و پس طی ازمایشات فنی مختلف در سال 1980 در دو مدلKh-29L با هدایت نیمه فعال لیزری وKh-29T با هدایت تلویزیونی وارد خدمت شد.
 
در ابتدا موشک( Kh-29L (“Izdelye 64L و ( Kh-29T (“Izdelye 64T بوسیله کارخانه Leningradskiy Severny Zavod (کارخانه شمالی لنینگراد) تولید شدند و در سال 1982 تولید این موشک به کارخانه BAPO “Iglim” واقع در باکو سپرده شد.پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دوباره تولید انبوه موشک Kh-29 به کارخانه Leningradskiy Severny Zavod سپرده شد. با وجود توقف تولید در سال 2003  هنوز امار دقیقی از تعداد موشک های ساخته شده وجود ندارد ولی به هر حال گمان می رود که موشک های موجود تا چندین سال اینده در خدمت باقی بمانند.
 
Kh-29L دارای طول 3.8 متری با قطر 380 با دهانه بال (پهنای بال) 1100 میلیمتر است همچنین این موشک دارای وزن 660کیلوگرمی می باشد. 
نمونه Kh-29T مجهز به یک جستجوگر تصویربرداری Tubus-2 TV ساخت NPO Impuls است که در باند موج 0.4 تا 0.95 μm کار می کند.
 
                                
موشک AS-14L
 

این موشک قبل از پرتاب تصویری از محل مورد نظر را بر روی صفحه نمایش موجود در کاکپیت جنگنده نمایش داده (طریقه هدف گیری) و پس از پرتاب از نوع شلیک و فراموش کن (fire-and-forget) می باشد.Kh-29T  کمی سنگین 680 کیلویگرم است و دارای سرعت پرواز کمتری نسبت به نمونه Kh-29L است.این موشک با طول 3.8 متری و قطر 380 میلیمتری دارای کمینه برد 3 و بیشینه برد 12 کیلومتر است .
 
 
موشک AS-14T
 
 
 
 

سی-801 نامی است که بعدا به نمونه صادراتی این موشک اطلاق شد.ساخت سی-801 گامی مهم در صنایع نظامی چین به حساب می اید چزا که کشور چین با ساخت موشکی به مراتب بهتر و انعطاف پذیر از نسل قبلی موشک های ضد کشتی خود(کرم ابریشم) می توانست ضمن الهام گرفتن از این طرح در توسعه طرح های موشکی اینده قادر به توسعه نمونه های ضد کشتی جدیدی (چون ساخت نمونه توربوجت و ...) از این طرح نیز بود به همین خاطر هم است که سی-801 را بعنوان نسل دوم موشک های ضد کشتی ساخت چین عامل کلیدی در پیشرفت فناوری های نظامی چین به حساب می اورند و ان را کمکی اساسی در به روز شدن صنایع دریایی نظامی قدیمی (کهنه) چین می دانند.
از لحاظ ظاهر C-801 از یک بدنه یکپارچه استوانه ایی با سری مخروطی شکل تشکیل می شود.در میانه موشک 4 باله تقریبا مثلثی شکل و در انتها نیز 4 باله دیگربر روی بدنه نصب شده است.قسمت متصل شده انتهایی موشک که از لحاظ ظاهری یکپارچه ایی کاملی با بدنه ندارد در واقع تقویت کننده راکتی موشک است که پس از پرتاب و اتمام سوخت از موشک جدا می شود.از لحاظ ظاهر(بدون احتساب بخش بوستر) این موشک شباهت ظاهری زیادی به موشک فرانسوی اگزوست دارد , درست همانند حرفی که در مورد این موشک وجود دارد , ولی به غیر ازاین دو موشک تشابه قابل ذکری دیگری ندارند.بر خلاف ظاهر اگزوست این موشک (با احتساب بخش بوستر) از لحاظ ترکب بندی باله ها و بدنه شباهت قابل قبولی با شکل ظاهری موشکی چون هارپون دارد در کنار این موضوع دو موشک از لحاظ ظول و قطر نیر شباهت هایی با هم دارند به هر حال بر طبق سابقه چینی ها در استفاده موثر از تسلیحات سایر کشورها می توان متصور بود که دو موشک فوق چندان هم در ساخت و پیدایش موشک چینی بی تاثیر نبوده باشند.سی-801 دارای طول مجموع 5.81 و قطر0.36 متری است وزن پرتابی موشک بانضمام متعلقات بوستر 815 کیلوگرم ذکر شده است.
نمونه زمین و کشتی پرتاب سی-801 حداقل برد 8 و حداکثر برد 40 کیلومتر دارند در حالی که بیشه برد در نمونه هواپرتاب به 50 کیلومتر میرسد.یک نمونه تغییر یافته از موشک سی-801 نیز تحت نام YJ-12گزارش شده است که از بیشینه برد 70 کیلومتری برخوردار است.
ایران نیز ممکن است ما بین سال های 1987-88 , 100 موشک سی-801 به همراه 8 پرتاب کننده ان را وارد کرده باشد و در سال 1994 نیز خبرهای مبنی بر در اختیار داشتن 200 موشک سی-801 و تولید تحت لیساتس این موشک در خاک ایران تحت نام تندر نیز , نه به صورت تایید شده , گزارش شده است ناگفته نماند چین صادرات نمونه دفاع ساحلی از این موشک به ایران را تایید و اعتقاد به صادر کردن ان دارد به هر حال ایرانیان با یکپارچه سازی این موشک با جنگنده های F-4 خودشان اقدام به ارزیابی انان کردند در همین راستا در سال 1997 و در جریان ازمایش نهایی این موشک توسط نیروی هوایی ایران دو موشک سی-801 کی از جنگنده/بمب افکن فانتوم این نیرو شلیک شد.!
 
                      
 
موشک C-801
 
 
 
 

موشک های هوا پرتاب ضدکشتی خانواده کوثر:
 

خانواده موشك هاي كوثر شامل 4 موشك مي باشد.موشك هاي اين خانواده موشك هايي كوتاه برد هستند كه حداكثر برد آنها 25 كيلومتر و حداقل برد آنها 15 كيلومتر مي باشند. اين موشك ها را با توجه به اندازه ي كوچك و وزن كم مي تواند از ساحل ، كشتي ، هلي كوپتر و جنگنده شليك كرد.
اين موشك ها عبارتند از :                       

C-701T
اين موشك ساخت كشور چين با بردي حدود 20 كيلومتر است و تكنولوژي آن به دهه ي 90 باز مي گردد. اين موشك هم اكنون در داخل ايران توليد مي شود.
C-201R
اين موشك نيز ساخت كشور چين با برد 25 كيلومتر است و اخيرا توسط كشور چين طراحي و ساخته شده در واقع اين موشك از تكنولوژي روز بهره مي برد.اين موشك نيز هم اكنون در ايران ساخته مي شود.
دو موشك TL-10A و TL-10B
اين دو موشك توسط جمهوري خلق چين ساخته شده اند و برد 15 كيلومتري را دارا هستند. اين موشك ها نيز از تكنولوژي روز بهره مي برد و در داخل ايران توليد مي شوند. اين دو موشك بسيار به هم شبيه بوده و تنها فرق آنها در سيستم هدايتي اين دو موشك است.
 
 
 

موشک هواپرتاب ضد کشتی C-704 :
 
موشک ضد کشتی c-704 برای مقابله و انهدام اهدافی با طرفیت جابجایی مابین 1000 تا 4000 تن ساخته شده بود. ساخت چنین موشکی تنها به خاطر نیازی بود که برای این دسته از موشک ها در مقابل نمونه های کوچک تر و نمونه های بزرگ تر احساس شد, بود. این نیاز چیزی جز انهدام اهدافی با تناژ 1000 تا 4000 نبود که موشک های کوچک تر نظیر TL-6 و C-701 از تاثیر مطلوبی بر روی چینین اهدافی برخوردار نبودند و استفاده از موشک های بزرگتر نظیر C-802 و کرم ابریشم که توانایی مقابله با اهدافی با تناژ 8000 تن را داشتند برای چنین اهدافی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نبود.نتیجه این امر ظهور کلاس موشکی جدیدی بود که با داشتن برد کوتاه توانایی لازم را در انهدام اهداف مذکور داشته باشد.
 
موشک c-704 قابلیت استفاده در جنگنده (هواپایه) و کشتی و قایق (دریاپایه) و همچنین پرتاب از ساحل (زمین پایه) را دارد اما درباره پرتاب از زیردریایی تاکنون خبری دال بر این امر بدست نیامده است.
 
موشک های c-704 به نمایش درامده در ششمین نمایشگاه هوایی چین همگی به جستجوگرهای راداری مجهز بودند ولی به گفته و تایید مسیولین این طرح برنامه ایی جهت تجهیز این موشک با طیف گسترده تری از جستجوگرها نظیر تلویزیونی , فروسرخ و همچنین هدایت بوسیله لیزر در حال تکمیل و انجام است.نمونه هواپایه این موشک را به دلیل انعطاف پذیری بالا می توان معادل موشک امریکایی AGM-65 E/F/G/J/K مارویک به حساب اورد.
 
نمونه هواپایه C-704 با نام C-704 KD :
 
نمونه هواپایه C-704 که برای نخستین بار در هفتمین نمایشگاه هوایی Zhuhai در سال 2008 به نمایش درامد دارای مولفه KD که نمایانگر Kong Di به معنای هوا-زمین است می باشد.عمده ترین تفاوت میان نمونه های هواپایه و نمونه ضد کشتی اختلاف در سیستم های هدایتی انان است. رادار اصلی یا IR-UV هدایت موشک C-704 جایگزین جستجوگر دو باند فروسرخ شده است بنا به ادعای سازندگان ان در شناسایی پنهانکار کمک شایانی به موشک می کند.این موشک علاوه بر موارد فوق از هدایت راداری و GPS نیز استفاده می کند.
احتمال برخورد به هدف این موشک به نقل از مسئولین سازنده ان در حدود 96 درصد است.
 

موشک C-704
 
 
 
بمب هوا پرتاب کایت:
 
نوعی پخش کننده بمبلت یا بمب های کوچک فرعی است که برای حمله از دور ساخته شده است.
پیشران موشک مشابه پیشران مدل امریکایی ماوریک بوده و برد آن 15 کیلومتر است.مدل افزایش برد یافته ان نیز که می تواند از ناوبری ماهواره ای جی پی اس استفاده نماید،ساخته شده است.این سلاح که محصول پایه ان به نام کایت 2000 نامگذاری شده است،قابل حمل و بکارگیری توسط هواپیماهای اف 4 ای و اف 5 را می باشد.کایت می تواند 172 عدد بمب کوچک ضدنفر و تاسیسات را با خود حمل کند.
 
بمب کایت
 
 
 

موشک هواپرتاب ضد کشتی رعد:
 
رعد در واقع یک نوع موشک کروز ضد شناور و مخصوص حمله به اهداف سطحی است.در سال 2004 مشخص شد که صنایع دفاعی ایران ان را به موشک هوا یه زمین تبدیل و نام «تندر» را برای ان انتخاب کرده است.ایران با دریافت کروزهای C701 و  C802  از چین نسبت به ازدیاد برد و تغییر در سامانه هدایت انها اقدام کرد.همچنین نوع کاربری ان تعییر یا تست و ضمن بومی سازی،به موشکی هوا به زمین تبدیل شد. این موشک که از موتور سوخت مایع استفاده می نماید،از تولیدات سازمان هوا فضای وزارت دفاع جمهوری اسلانی ایران می باشد.
قابل توجه است که موشک C802  یا کرم ابریشم چین نیز از روی موشک روسی ساخته شده و نمونه هایی که ایران تولید نموده،تفاوت های عمده ای با نمونه های روسی و چینی داشته و بومی شده اند.با توجه به اینکه با هواپایه نمودن موشک،برد ان نیز افزایش می یابد با فرض نزدیکی موشک رعد با کرم ابریشم مشخصات این موشک به شرح زیر است:
 
طول:5.3 متر
قطر:36 سانتیمتر
پهنای بال:1.18 متر
وزن:555 کیلوگرم
پیشران: توربوفن
برد:200 تا 300 کیلومتر
هدایت:اینرسی همراه با راداری فعال
سرجنگی:165 کیلوگرم حاوی HE
 

بمب هوا به زمین قاصد:
 
GBU-78  قاصد نیز سلاح سنگین نهاجا برای حملات هدایت دقیق در هر شرایط اب و هوایی و در هر ساعتی از شبانه روز است ، قاصد یک بمب 2000 پوندی با هدایت تصویر بردار فروسرخ است که به سبب سطوح برا زای بزرگتر احتمالا برد سرشی بیشتری نیز نسبت به قدر دارد. برد سرشی این بمب از سوی منابع نهاجا  حدود 50 کیلومتر اعلام گردید و این سلاح در رزمایش میلاد نور ولایت توانست با موفقیت اهدافی در 40 کیلومتر سکوی پرتاب را منهدم سازد. برخی نیز معتقدند که قاصد یکی کپی از بمب GBU-15 ایالت متحده است ، و در واقع شباهتهای فراوانی بین این دوسلاح وجود دارد ، اما دقت در جزئیات این سلاح حکایت از یک نمونه بزرگتر از قدر دارد که از مفهوم هدایت به وسیله کانارد برای مانور پذیری بیشتر و دستیابی بهتر به هدف استفاده می نماید ،  هر فانتوم نهاجا احتمالا می تواند حداکثر 3 تیر بمب قاصد را در ان واحد حمل نماید.
 
 
 
 
 
پروژه موشک هوا به زمین راشد:
 
پروژه راشد با هدف تبدیل موشک ماوریک (AGM-65) به نمونه آموزشی (TGM-65) برای آموزش اجرا شده است .
طی این پروژه کلاهک جنگی و موتور موشک ماوریک خارج و حذف شده اند و بجای موتور موشک کیت طراحی و ساخته شده جهادخودکفایی قرار داده شده است . این کیت تمام اطلاعات از ماموریت آموزشی خلبانان در سیمولاتور هنگام شلیک موشک ماوریک و هدایت آن تا لحظه اصابت به هدف در هارد ذخیره میکند و تمامی این اطلاعات قابلیت انتقال به وسیله کول دیسک یا رابط USB به رایانه برای بررسی عملکرد خلبانان را دارد
 
 
 

موشک هوا به زمین ستار(Sattar) :

 

 

نوعی موشک هوا به زمین با هدایت لیزری است که در  3 نمونه مختلف تولید و برای اولین بار در سال 1999 به نمایش گذاشته شده است.
برابر گزارش ها،نمونه سوم این موشک نیز تولید و هواپیماهای اف4 و اف 5 میتوانند این موشک را حمل کرده و بکار گیرند.برابر براورد کارشناسان غربی ستار-1 از نظر اندازه شبیه موشک هوا به هوای ماوریک و از نظر شکل ظاهری مانند موشک هارپون امریکاست. ستار دارای دماغه ای کوچک حاوی حسگر نیمه فعال لیزری شبیه موشک مشابه فرانسوی AS30-L  و دارای باله های ذوزنقه ای متمایل به عقب در قسمت ابتدایی بدنه است. این موسک حدودا 2.5 متر طول،30 سانتی متر قطر و 210 کیلوگرم وزن دارد.سر جنگی موشک حاوی مواد انفجاری شدید به وزن 55 کیلوگرم بوده و برد ان 20 کیلومتر است.
بررسی های ابتدابب از ستار 1 نشان میدهد که این نمونه محصول دیگری است و بنظر می رسد از بمب MK&O به عنوان سرجنگی استفاده شده است.


در جلو این محصول حسگر نیمه فعال لیزری و در عقب آن سطوح کنترل ائرودینامیک مرکب از چهار باله قرار دارد.حسگر و مشخصات هدایت لیزری استفاده شده در این موشک همانند   Paveway-2 امریکا، KAB-15000L شوروی و بالاخره افر Opher  رژیم صهیونیستی می باشد.


عقیده بر این است که پیشران موشک مشابه نمونه اولیه ان(ستار-1) از نوع سوخت جامد بوده،ولی در سطوح کنترل ائرودینامیک ان تغییرات لازم انجام شده است.برد این موشک 30 کیلومتر است.
گزارش دیگری حاکی است که نمونه سوم این موشک نیز بر روی هواپیمای F-4E در برد 10 کیلومتر ازمایش شده است.این موشک علاوه بر حسگر لیزری می تواند از حسگر الکترواپتیک نیز استفاده نماید.

 
موشک ستار ۱
 
 
 

منابع : سنترال کلوب،سایت میلیتاری،وکی پدیا،گلوبال سیکوریتی،شماره 356 مجله صف،وبلاگ بلند اسمان،وبلاگ هوانورد و...

نويسنده: امیرحسام ملایی یگانه

با تشکر ویژه از: اقا رضای عزیز(shola) و اقای سامان مردانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب های فارسی: نیروی هوایی ایران ، موشک های هوا به هوا ، موشک هوای هوا به زمین ، موشک کوثر ، موشک ستار ، پروژه ارشد ، پروژه عصر 67 ، موشک فاطر ، موشک زوبین ، موشک قدر ، موشک قاصد ، موشک ماوریک ، بمب هدایت شونده ، موشک های ایران ، بمب های نیروی هوایی ، بمب های اف 4 ، موشک های هدایت لیزری ، کلاهک انفجار شدید ، توان هوایی ایران ، جهاد خودکفایی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مهر1389ساعت 18:38  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

مهمات هوایی و نیروی هوایی ایران / بخش اول

 

مهمات هوایی

موشک و بمب های هوایی از مهمات هوایی هستند که از پلت فرم( (Plat formهواپیماهای با سرنشین،بالگرد و هواپیمای بدون سرنشین به سوی سطح زمینی،دریایی و یا علیه هواپیما،بالگرد و موشک پرتاب تا آسیب لازم را به اهداف زمینی وارد و از ماموریت خصمانه هوایی جلوگیری نمایند.این محصولات دارای گروه بندی های مختلفی از جمله«برد» بوده و از این نظر به سه دسته زیر تقسیم می شوند»

1-موشک های کوتاه برد: تا 12 کیلومتر

2-موشک های برد متوسط: از 70 تا 80 کیلومتر

3-موشک های برد بلند: از 89 کیلومتر به بالا

این مهمات از نظر هدایت نیز به سه گروه،مهمات هوایی آزاد،کنترل شونده توسط خلبان و مهمات شلیک کن و فراموش کن(Fire and Forget) تقسیم می شوند.در صورت لحاظ نمودن فناوری هدایتی نیز این مهمات گروهای زیر را شامل می شوند»

1-      موشک و مهمات با هدایت و آشیانه یاب حرارتی.

2-      موشک و مهمات با هدایت راداری فعال و نیمه فعال.

3-      موشک و مهمات با هدایت اپتیکی و تلویزیونی.

4-      موشک و مهمات با هدایت لیزی.

5-      موشک و مهمات با هدایت INS.

6-      موشک و مهمات با هدایت ترکیبی INS و ماهواره ای(.(GPS

از نظر علمی و اثر بخشی در اهداف نیز مهمات هوایی معمولی به گروه های نامتعارف(اتمی – شیمیایی و بیولوژیکی) و مهمات متعارف تقسیم وگروه مهمات متعارف نیز دارای اقسام بشرح زیر می باشند:

-          مهمات و موشک با سرجنگی موج زا.

-          مهمات و موشک با سرجنگی ترکش زا.

-          مهمات و موشک با سرجنگی نفوذی.

-          مهمات و موشک با سرجنگی آتش زا(ناپلم ها).

-          مهمات و موشک با سرجنگی(حاوی الیاف کربن و مخصوص حمله به نیروگاه ها و خطوط انتقال نیرو و سایر تاسیسات الکتریکی).

-          موشک و بمب های ضدنفر،ضد اهداف زرهی – ضدباند و ضد استحکامات سوتی.

-          موشک و مهمات معمولی و خوشه ای انواع دیگر از این مهمات هستند.

این مهمات از زمان تولید و توسعه از جنگ جهانی اول تا کنون با تحولات زیادی همراه بوده و رشد و ظهور فناوری ها این فرصت ها را به وجود آورده که این سلاح ها بسیار موثر،دقیق و هوشیار عمل نموده و در حال حاضر تقریبا برای زدن هر هدفی به کارگیری یک یا دو فروند از انها کافی می باشد.در زمینه اهداف هوایی امروزه این سلاح ها قادرند ضمن مقاومت در مقابل امواج الکترومغناطیسی طبیعی و غیر طبیعی(   (ECM اهداف کاذب را از اهداف حقیقی تشخیص دهند.عملکرد هوشمندانه این تسلیحات باعث شده که امروز این مهمات تاثیرات زیر را در جنگ ها داشته باشند.

-          تاثیر گذاری در اصل توده و تحرک

-          کاهش مهمات مصرفی و تقلیل بار لجستیک(آماد و پشتیبانی)

-          عدم نیاز به سورتی پروازهای زیاد.

-          افزایش روحیه و اطمینان به عملکرد سلاح.

-          کاهش هزینه های جنگ.

موضوعی که در بحث مربوط به مهمات هواپایه لازم است یادآوری شود،این است که تنها توسعه و ساخت این مهمات کافی بنظر نمی رسد،بلکه هواپیماهای حامل نیز باید به تجهیزاتی مجهز باشند تا بتوانند آنها را پرتاب و کنترل نمایند.برای مثال،وقتی ما بخواهیم از بمب لیزی استفاده کنیم،هواپیمای حامل بایستی به نشان کننده لیزی مجهز بوده و یا اینکه برای پرتاب بمب تلویزیونی نیاز به دوربین اپتیک پیشرفته ای برای انتخاب هدف در کابین هواپیما،بخصوص خلبان و خط مخابراتی اطلاعاتی جهت کنترل آن در مسیر پرواز می باشد.

به طور خلاصه،برای تحقیق،توسعه،ساخت و تولید این مهمات دانش فنی،زیر ساخت صنعتی مناسب و بودجه قابل توجه مورد نیاز است.به همین دلیل با وقوع انقلاب اسلامی غربی ها بر این عقیده بودند که نیروی هوایی ایران اسلامی قابل دوام نخواهد بود و تجهیزان مربوطه در اندک مدتی زمین گیر خواهند شد.اما به لحاظ عرق دینی،علاقه مندی،دانش و هوشمندی،کارشناسان و تکنسین های نیروی هوایی توانستند این محصولات را عملیاتی نگه داشته و در طول هشت سال جنگ تحمیلی نیز به خوبی از آنها استفاده نمایند.تشکیل معاونت های جهاد و خودکفایی در نیروها نیز به این امر کمک نمود.واقعیت این است که چنانچه بخواهیم عناوین و مباحث کارهای تحقیقاتی و ابداعات کارشناسان خبره و دانشمند نیروی هوایی را بازگو کنیم،حتی چندین کتاب هم برای تشریح این کارها کافی نیست.دراین راه تلاش های سرلشگر شهید منصور ستاری،سرلشگر شهید بابایی و زحمات دیگر کارشناسان جهاد خودکفایی بسیار برجسته و قابل توجه است.امروزه تشکیل سازما هوافضا در وزارت دفاه و نظامند سازی این تلاشه ها از طریق معاونت آماد و پشتیبانی ستاد کل نیروهای مسلح در سرعت بخشی به  پروژها و هدفمند سازی آنها که تحت زعامت رهبر فرزانه انقلاب،حضرت ایت الله خامنه ای انجام می شود،موجب تعجب کارشناسان دنیا خواهد شد.

در این مقاله قصد بر این است که علاوه بر دستاوردهای نیروی هوایی در زمینه بمب ها و موشک ها به برسی و معرفی تمام موشک ها و بمب موجود در نیروی هوایی در تمامی سطوح هوا به هوا،هوا به سطح بپردازیم با توجه به اینکه پدافند هوایی از زیر مجموعه نیروهایی خارج گشته در این مقاله مربوط به موشک های پدافند هوایی مطلبی درج نخواهد شد.در اینده نزدیک در مقاله ای جامع به برسی توانمندی های نیروی پدافند هوایی جمهوری اسلامی می پردازیم.

                                                                          

                                                             برای پیگیری مطلب روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مهر1389ساعت 17:32  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

معرفی موشک فوق مدرن بولاوا Bulava/RSM-56

هم اکنون مرجله جدیدی در ساخت سلاح هسته ای استراتژیک روسی ویژه پرتاب از دریا فرا رسیده. فرمانده کل نیروی دریایی روسیه اعلام کرده بود که تولید انبوه موشک استراتژیک دریایی "بولاوا-ام" (طبق طبقه بندی غربی SS-NX-30) آغاز شده است. این موشک پیشرفته روسی از خانواده موشکهای بالستیک قاره پیماست که منحصرا از زیردریایی شلیک میشود و جدیدترین و مدرن ترین موشک قاره پیما یی است که تابه حال برای شلیک از زیردریایی طراحی و ساخته شده است .

به گفته کارشناسان موشکی روسیه این موشک سوخت جامد ، از نظر طراحی و تکنولوژی بر اوج قله رده بندی موشکهای بالستیک قرار دارد .

به گفته مقامات ارشد موشکی روسیه این موشک از نظر تکنولوژی ساخت کاملا در برابر طرح سپر ضد موشکی امریکا که در حال اجرای ان می باشد مصونیت دارد و این طرح نمی تواند در برابر این موشک و موشکهای سری TOPOL-M واکنش خاصی نشان دهد .

توانایی موشک در انجام مانور تا رسیدن به هدف یکی از راههای گریز موشک از هواپیماهای رهگیر ضد موشک تا رسیدن به فاز پایانی شلیک می باشد . اما فاز پایانی مهمترین مرحله یک موشک بالستیک است و برای افزایش شانس رسیدن موشک به هدف در این فاز اقدامات و تمهیدات ویژه ای اندیشیده شده است .

مهمترین اقدام پوشاندن کلاهک موشک با پوشش خاصی است که ان را در برابر مواد شیمیایی ، اشعه رادیو اکتیو ، تداخلات الکترومگنتیک ( EMP ) و پارازیتهای رادیویی و مزاحمتهای فیزیکی مصون نگه می دارد . تا قبل از این موشکهایی که ساخته می شدند با یک انفجار اتمی در فاصله حتی 10 کیلومتری و رسیدن تشعشعات به کلاهکشان از کار می افتادند ( یکی از راههای از بین بردن موشکهای بالستیک یک انفجار اتمی در ارتفاع بالا و از کار انداختن ان توسط تشعشعات است این روش از روشهای اولیه و پایه برای از بین بردن موشک قبل از رسیدن به محدوده هدف است )

                                        

کشنده های بولاول

اما این موشک طوری طراحی شده است که قابلیت ایستادگی و مقاومت در برابر چنین انفجارهای اتمی را حتی تا فاصله 500 متری خود نیز دارد . و رهگیری ان تا هنگامی که فاز پایانی ان به اتمام نرسیده است به خاطر قابلیت مانور زیاد ان بسیار مشکل است . و تا زمانیکه این حرکت ادامه دارد رهگیری و انهدام ان مشکل است .

تکنولوژی موشک SS-NX-30 از لحاظ ساخت همانند موشک SS-27 است و تنها فرق این دو ، کاهش اندک برد نهایی موشک SS-NX-30 است که برد ان را به 10 هزار کیلومتر رسانده است و دلیل این کاهش ، انطباق موشک با شلیک از زیردریایی می باشد . فرق دیگر نیز طبق گزارشات در کلاهک انهاست که موشک Bulava میتواند کلاهکهای اتمی 550 کیلو تنی حمل کند . تعداد دقیق کلاهکهایی که این موشک حمل می کند مشخص نیست اما گفته میشود کلاهکها هر یک دارای سیستمی هستند که می توانند با ایجاد چند کلاهک مجازی در دید رادارهای دشمن ، انها در رهگیری به اشتبان بیاندازند .

سیستم هدایت کلاهکها توسط کامپیوتر است که با ماهواره GLOSNASS هدایت را انجام می دهد . این سیستم ناوبری میزان دقت این کلاهکها را به حدود 350 متر رسانده است . البته به گفته برخی سایتها این دقت از این مقدار هم بیشتر است .

این موشک روی رزم ناوهای استراتژیک زیر دریایی از نوع پروژه 955 "بوری" کار گذاشته می شود. سه فروند از این نوع زیردریایی با نام های "یوری دلگاروکی"، "ولادیمیر مونوماخ" و "الکساندر نفسکی" استفاده خواهند شد.

"یوری دلگاروکی" اولین فروند از این نوع رزم ناوهایی است که باید در عرشه خود دوازده موشک SS-NX-30 را جای دهد. در ابتدا برای دلگاروکی و رزم ناوهای مشابه آن، موشک "دی-19 ام" تحت عنوان "بارک" در دفتر طراحی میاسکی ساخته شده بود. اما معلوم شد که سازندگان از حد ابعاد مجاز فراتر رفته اند (که به همین دلیل مجبور شدند زیر دریایی را با آن تطبیق دهند)، پس از آن نیز در زمان پرتاب سایر نقایص آشکار شدند. در نتیجه در سال 1998، زمانی که موشک در حد 80% آماده بود، پروژه تعطیل شده و این سفارش به انستیتو فناوری های گرمایی مسکو منتقل شد که سکوی پرتاب و مجموعه موشکی "پی. اس.-12ام.2" تحت عنوان "توپول-ام" (SS-27) را ساخته بود. موشک دریایی این انستیتو "بولاوا-ام" نام گرفت.

                

اما آن نیز با دشواری هایی مواجه شد. از 6 پرتاب آزمایشی 4 پرتاب با شکست کامل مواجه شدند. به اجبار آزمایش دیگری انجام شد، طبق گفته فرمانده کل نیروی دریایی روسیه موفقیت آمیز بود، اما طبق نظرات کارشناسان مستقل، بدون درخشش خاصی انجام شده بود. اینطور که کارشناسان می گویند، یکی از سه کلاهک روی موشک، به میدان تیر نرسیده است. اما این مسئله سازندگان بولاوا و مدیران آنها را نا امید نکرد. "آناتولی پرمینوف" رئیس آژانس فدرال فضایی روسیه "روس کاسموس" ( این آژانس پاسخگوی طراحی و عرضه مجموعه های موشکی استراتژیک به نیروهای مسلح و از جمله نیروی دریایی روسیه می باشد) تاکید کرده بود که قبل از عرضه موشک به نیروهای مسلح، حداقل به 12-14 پرتاب نیاز است. در عین حال وی به تجربه آمریکا اشاره داشت که ضمن ساخت موشک مشابه "Trident II" نیاز به 19 پرتاب از زمین و 9 پرتاب از زیردریایی داشتند.

همچنین در ادامه دو آزمایش دیگر برای بولاوا انجام خواهند شد و بطور کامل این آزمایش ها در سال های بعد ادامه خواهند یافت. یکی از این آزمایش ها نیز برای تعیین حداکثر برد پرواز آن خواهد بود. فعلاً مشخص نیست که به کجا پرواز می کند.

طبق اطلاعات منتشره در مطبوعات غربی، موشک سه پله ای بولاوا که با سوخت جامد کار می کند، یکی از سبک ترین موشک ها در نوع خود است. وزن آن 30 تن و برد عمل آن 8 هزار کیلومتر است. این موشک می تواند به 4 تا 10 کلاهک هسته ای مجهز شود.

احتمالاً بولاوا با 10 کلاهک در نیروهای مسلح روسیه پذیرفته خواهد شد، چرا که در غیر این صورت ارزش نظامی آن چندان زیاد نخواهد بود. مسئله در این است که زیردریایی های اتمی نوع "بوری" با 12 سکوی پرتاب موشک طراحی شده بودند. ساختمان رزم ناو "یوری دلگاروکی" دقیقاً چنین خواهد بود. اما زیردریایی بعدی از همین پروژه، یعنی "ولادیمیر مونوماخ" و "الکساندر نفسکی"، اکنون با قابلیت پرتاب 16 موشک ساخته می شوند. اگر طرح های موجود اجرا شوند، روی سه زیردریایی اتمی 44 بولاوا و 440 کلاهک هسته ای جای می گیرند. این سهمی چشمگیر در بالا بردن توان بازدارندگی استراتژیک هسته ای خواهد داشت که از دکترین نظامی روسیه سر چشمه می گیرد.

آزمایش های "بولاوا" و ویژگی های آن از اسرار دولتی روسیه هستند. اما فقط نه برای آمریکا، زیرا این کشور نمایش پرواز موشک ها و ویژگی های اصلی فنی-نظامی آن را مطابق پیمان کاهش سلاح تهاجمی استراتژیک (START-1) از دست اول دریافت می کند. بدین ترتیب این تنها رازی برای نظامیان و طراحان روسیه است و یا شاید برای شهروندان که از مالیات آنها این مجموعه های موشکی ساخته می شوند، چرا؟

یکی از علل سری بودن اوضاع پیرامون "بولاوا" و "یوری دلگاروکی" و سایر رزو ناوهای مشابه آن در این است که آنها اسیر جاه طلبی های سیاسی برخی از مقامات بلندپایه روسیه شده اند این سبب می شود که تولید انبوه "بولاوا" که هنوز تکمیل نشده آغاز شده و باری دیگر وعده داده شود که رزم ناو جدید مجهز به موشک جدید استراتژیک به نیروی دریایی روسیه عرضه خواهد شد.

آخرین زیردریایی اتمی، رزم ناو موشکی-استراتژیک نوع سنگین پروژه 941 به نام "آکولا" (طبق طبقه بندی غربی Typhoon) نیز پس از پایان یافتن آزمایش ها قرار است به "بولاوا-ام" مجهز شود. در "آکولا" بر خلاف پروژه 955، نه 12 و 16 و بلکه 20 سکوی پرتاب موشک وجود دارد. این می تواند بلافاصله پتانسیل بازدارنگی هسته ای دریایی روسیه را به میزان 200 کلاهک افزایش دهد.

                  

حمل کننده بولاوا

"سرگی ایوانوف" معاون نخست وزیر فدراسیون روسیه اعلام داشته که مسئولین "روس کاسموس" باید موضع فعالتری در رابطه با آزمون و آماده سازی تولید انبوه مجموعه های موشکی استراتژیک "بولاوا" داشته باشند. "توجه کافی به کارهای مربوط به قطعات و سازه های مجموعه های موشکی استراتژیک "بولاوا" که باید روی زمین انجام شوند، مبذول نمی شود. کم نیستند مواردی که آزمون های عملی به محاسبات ریاضی تبدیل می شوند". در 23 دسامبر 2008پس از پرتاب موشک "بولاوا" از زیردریایی اتمی "دمیتری دانسکوی"، این موشک خودبخود نابود شده و در هوا منفجر شد.

این موشک می تواند شش یا ده بلوک هسته ای هیپرسونیک با قابلیت مانور و رهنمون سازی جداگانه داشته باشد که می توان ارتفاع و جهت مسیر پرواز آنها را تغییر داد.

در حال حاضر این موشک در زیردریاییهای کلاس تایفون روسیه استفاده می شوند ولی به زودی با تحویل اولین زیردریایی ‘ Borey’ class در این زیردریاییی نیز استفاده خواهند شد زیرا این زیردریایی پیشرفته انطباق کامل با این موشک دارد و جایگاههای موشک آن مخصوص پرتاب همین سری موشک هستند. ایران هم در رزمایش پیامبر اعظم اعلام کرد که یک نمونه از آن را ساخته و با موفقیت آزمایش کرده که تصویری از آن منتشر نشده. موشک ایرانی قادر بود که چهار هسته یا کلاهک داشته باشد.

                            


خصوصيات        

عملكرد: موشک بالستیک هسته ای (پرتاب از زیر دریایی)

كشور سازنده: روسیه

شرکت سازنده: FSUE Votkinsky Zavod

طول: 11.5 متر

قطر: 2 متر

وزن: 36.8 تن

برد عملیاتی : 8000 کیلومتر و در برخی منابع 10000 کیلومتر

پیشرانه: موتور سه مرحله ای سوخت جامد

کلاهک: 6کلاهک جنگی هر کدام به قدرت 150 کیلوتن

سیستم هدایت: هدایت به وسیله ی سیستم اینرسیایی،مکان یابی با سنسورهای Stellar یا سیستم گلوناس

دایره خطا: 350 متر

تعداد کلاهک : 10 عدد (تایید نشده)

سال ورود به خدمت: 2009

منبع : برگرفته از انجمن هوافضا

نويسنده: مهدی وجدانی

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب های فارسی: موشک بالستیک ، موشک ، موشک بالستیک اتمی ، موشک بولاوا ، موشک پرتاب از زیر دریایی ، نخستین موشک کروز ، نخستین موشک ناو پرتاب ، نیروی موشکی روسیه ، موشک سطح به سطح ، موشک قاره پیما ، موشک های روسیه ، شلیک موشک بالستیک

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 مهر1389ساعت 3:21  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک های ماهواره بر ایران

 

 

کاوشگر-1

جمهوری اسلامی ایران با پرتاب ازمایشی ماهواره سفیر-1 در تاریخ 17 اوت 2008 اولین قدم ها را برای پرتاپ ماهواره به فضا برداشت. در این تاریخ ایران اولین سفیر را که فاقد محموله بود به فضا پرتاب کرد. در همان روز رضا تقیزاده رئیس سارمان هوا و فضای جمهوری اسلامی در گفتگو با صدا و سیما خبر پرتاب موفقیت امیزه ماهواره بر سفیر به فضا را مخابره کرد و اعلام کرد که  سفیر موفق شده است ماهواره ای ساختگی در 650 کیلومتری از زمین و در مدار لئو قرار دهد.

هر چند که طبق روال معمول کشورهای غربی و در راس انها امریکا اعلام کردند که این ازمایش موفقیت امیز نبوده و ایران به انچه میخواسته است نرسیده است.این اظهارات با پاسخ محکم طرف ایرانی مبنی برا پرتاب ماهواره امید ظرف شش ماه کمتر پاسخ داده شد.

در این زمان مقامات رسانه ها و متخصصین غربی جنگ روانی شدیدی را بر عیله ایران به راه انداختند مبنی بر پیشرفته نبودن این پرتابگر که نمونه ای از این اظهارات را در زیر مطالعه می فرمایید

نشريه دفاعي "جينز" همان ماه در گزارشي ضمن تاييد موفقيت آميز بودن پرتاب افزود كه فناوري آن از موشك شهاب-3 ايران برتر نيست.

اين نشريه نوشت: "بيانيه هاي ايران حاكيست كه پرتاب دو مرحله اي بوده است كه نشان دهنده بهبود چشمگير در توانايي هاي ايران خواهد بود... با اين حال معاينه نزديكتر تصاوير پرتاب نشان مي دهد كه اين يك موشك يك مرحله اي با سوخت مايع است."

البته ناگفته نماند که ماهواره بر سفیر-1 شباهت ظاهری بسیار زیادی به موشک شهاب-3 داشت و از لانچر مخصوص پرتاب این موشک پرتاب شد.

                                  موشک های ماهواره بر ایران

سرانجام ایران در تاریخ 2 فوریه 2009  به وعده خود عمل کرد و ماهواره تماما ایرانی امید را به وسیله پرتابگر کاملا ایرانی سفیر-2 به فضا پرتاب کرد.سفیر-2 براساس برنامه‌هاي از پيش تعيين شده ماهواره اميد در مداري بيضوي با حضيض 250 كيلومتر و اوج حدود 500 كيلومتر در فضا قرار داد .

حتی سازمان فضانوردي آمريكا، ناسا، پرتاب ماهواره ملي اميد به مدار زمين را تاييد كرد. تاييد ناسا در اين خصوص در حالي صورت گرفت كه مسوولان آمريكا اين پيشرفت علمي از سوي ايران را يك نگراني قلمداد كرده بودند و باوجود تاييد اين مساله از سوي ناسا، مطمئنا نگراني‌هاي آنها افزايش يافته است.

يكي دیگر از نكات قابل توجه در خصوص ماهواره ملي اميد و موشك سفير كه وظيفه حمل اين ماهواره را برعهده داشته اين است كه جمهوري اسلامي ايران در شرايط تحريم، به چنين توانمندي دست يافته و توانسته است با تكيه بر دانش بومي با موشك سفير كه يك موشك دو مرحله‌اي است اين ماهواره را به فضا پرتاب كند.

                            موشک های ماهواره بر ایران

این واقعه و پرتاب ماهواره ایرانی امید توسط ماهواره بر سفیر در حالی صورت پذیرفت که تا قبل از این ایران یک ماهواره فعال در فضا در اختیار داشت،ماهواره سینا-1 که در سال 84 و توسط ماهواره بر روسی Cosmos-3m  و از پایگاه فضایی Plesetsk در مدار قرار گرفته بود و پرتاب ماهواره ایرانی که با ماهواره بری 100% ایرانی  در فضا قرار گرفته بود باعث بهت و حیرت جهانیان گشت و نوید اینده ای روشن ایران در فضا را می داد.

پیش از ایران هشت کشور؛ شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحده آمریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، بریتانیا (۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و اسرائیل (۱۹۸۸) مستقلا موفق به پرتاب ماهواره شده بودند.

 

ماهواره بر سفیر-2

«ماهواره بر سفير2» موشك حامل ماهواره از كلاس سبك به شمار مي‌رود كه قادر است ماهواره‌اي سبك را در مدار LEO قرار دهد. كمترين ارتفاع مدار آن 250 كيلومتر و ارتفاع اوج آن در حدود 500 كيلومتر است، «ماهواره بر سفير2» دو مرحله‌اي بوده و در هر مرحله از موتورهاي جداگانه استفاده شده است.
بخش محموله نيز بر روي مرحله دوم نصب مي شود، محموله متشكل از ماهواره، آداپتور و فيرينگ مي باشد.
فيرينگ پوشش محافظ دو تكه‌اي مي باشد كه بر روي مرحله دوم نصب شده و ماهواره را در بر مي‌گيرد و از آن در برابر شرايط نامساعد محيطي محافظت مي‌كند، اين پوشش به محض خروج از جو باز شده و جدا مي‌گردد. طول «ماهواره بر سفير2»در حدود 22 متر، قطر آن 1 / 25 متر و وزن آن بالغ بر 26 تن است.

                           موشک های ماهواره بر ایران

 سابقه فني

ارسال محموله به فضا معمولاً با موشك هاي غول پيكر انجام مي شود و تنها مراكزي مي‌توانند وارد اين مقوله شوند كه ساختار كارشناسي و فناوري لازم را دارا باشند، پرتاب «سفير اميد» با اينكه پله اول در اين مسير
مي‌باشد، لاكن پرتاب يك ماهواره بر 26 تني جهت قراردادن يك ماهواره در مدار بيضوي 530-250 كيلومتري مي‌باشد.
اين مهم با تكيه بر سوابق تجربي مراكز هوافضايي جمهوري اسلامي ايران كه تا كنون بارها موشك‌هاي بزرگي را براي تست‌هاي مختلف و از جمله تست كاوشگر پرتاب نموده‌اند قابل انجام مي‌باشد، اين مراكز هستند كه با داشتن سيستم‌هاي مديريتي و كيفيتي بالا و داشتن متخصصين مورد نياز مي‌توانند ضريب اطمينان لازم براي اينگونه ماموريت‌ها را ايجاد نمايند.
نكته مهم اينكه در «ماهواره بر سفير2»بيش از 10 هزار تنوع قطعه به كار رفته است.
سهم قطعات پيچيده صنعتي در آن قابل توجه است و تمام قطعات توليدي آن در صنايع داخلي ساخته مي‌شود.

 صنايع توليد بخش‌هاي مختلف «ماهواره بر»

الف: بخش طراحي و تحقيقات
براي تحقيقات، طراحي و توليد يك «ماهواره‌بر» بخش طراحي با توجه به انتظارات كارفرما طراحي كلان «ماهواره بر» را انجام مي‌دهد و سپس مشخصات مورد نياز خود را از مجموعه‌هاي موتور و پيشرانه، سوخت، هدايت و كنترل، سازه و محفظه ي ماهواره معلوم مي‌نمايد.
پس از آن صنايع سيستم، به عنوان كارفرما براي سازنده اجزاء فوق عمل كرده پروژه‌هاي مختلفي براي هر يك از صنايع تعريف مي‌كند.

ب: صنايع موتور
«ماهواره بر سفير 2» داراي دو موتور مرحله يك و مرحله دو مي باشد كه هر دو در اين صنايع ساخته مي‌شود. موتور مرحله اول كه موتور اصلي پرتاب مي باشد قادر است محموله 26 تني را تا ارتفاع 68 كيلومتر حمل نمايد و پس از آن با جدايش مرحله اول مامويت موتور مرحله دوم شروع مي شود كه خود از دو موتور تشكيل شده است و علاوه بر ايجاد پيش رانش با تغيير زوايه امكان كنترل مرحله دوم سفير را فراهم مي نمايد. در صنايع موتور فرايندهاي پيچيده‌اي در ساخت قطعات، محفظه موتور، انژكتورها و توربوپمپ‌ها وجود دارد كه تماماً با توان داخلي انجام مي‌شود.

                    موشک های ماهواره بر ایران

ج: صنايع سازه
سازه‌هاي فضايي به خاطر نوع كابرد از ويژگي هاي خاص برخوردارند، و علاوه بر سبك بودن بايستي داراي تحمل خوب مكانيكي باشند تا در برابر فركانس‌هاي لرزش و تنش‌ها و فشارهاي دروني و بيروني مقاومت نمايند.
لذا به تخصص بالاي طراحي و فناوري قابل قبول توليد نياز است تا مواد مورد نظر انتخاب شده و اجزاء ساخته شوند و به روش‌هاي علمي و مهندسي اتصالات صورت گيرد.

د: صنايع سوخت
«ماهواره بر ها» در جهان از سوخت هاي خاص استفاده مي نمايند كه تامين آنها به هيچ وجه از منابع خارجي ميسر نمي باشد لذا در اين صنايع تاسيسات صنعتي سوخت هاي مورد نياز ايجاد شده كه توانايي تامين نيازهاي صنايع موتور و بخش‌هاي تحقيقاتي را دارا مي باشد. مهندسين طراحي در اين صنايع بدون نياز به كمك خارجي كارخانجات لازم را طراحي و به بهره برداري رسانيده‌اند.

هـ: صنايع هدايت كنترل
در اين صنايع ده ها مجموعه الكتريكي و الكترونيكي كه در سامانه پرتاب ماهواره كاربرد دارند، طراحي و ساخته مي‌شود. قطعات الكترونيك را بخش آماد تهيه مي‌كند و قطعات توليدي در بخش‌هاي صنعتي توليد مي شوند بلوك‌هاي كامپيوتر پرواز، سيستم ناوبري، منابع تغذيه، باطري‌ها، عملگرها، فشارسنج‌ها، كابلاژ و كليه تسترهاي ذاتي بلوك‌ها، تستر «ماهواره بر» و تستر پرتاب در اين صنايع طراحي و ساخته مي‌شوند.

و: صنايع تجهيزات پرتاب
در اين صنايع كليه تجهيزات حمل و آماده‌سازي «ماهواره بر» و تجهيزات ميدان تست و پرتاب «ماهواره بر» ساخته شده و نصب مي‌گردند برج سرويس مستقر در ميدان نيز در اين صنايع طراحي و ساخته شده است. همچنين آماده سازي قبل از پرتاب و شارژ سوخت در اين ميدان انجام مي‌گردد.

ز: صنايع ساخت سنسور
در صنايع هوافضايي ساخت سنسورهاي شتاب و سرعت از عوامل تعيين كننده است و توانمندي در اين زمينه گام مهمي در ساخت سيستم‌هاي ناوبري به شمار مي‌آيد.

موشک های ماهواره بر ایران

خصوصيات  فنی ماهواره بر سفیر-2      

عملكرد: پرتابگر ماهواره

كشور سازنده: ایران

سازنده: سازمان فضایی ایران

طول: 22 متر

قطر: 1.25 متر

وزن: 26 تن

پیشرانه: موتور 2مرحله ای

 

ایران و برنامه آینده(ماهواره بر سیمرغ)

موتور ماهواره بر سيمرغ از ديگر دستاوردهاي پژوهشگران کشور است که با دستيابي به اين فناوري از اين پس کارخانجات ساخت موتور ماهواره برها قادر خواهند بود که موتورهاي مورد نياز حامل ماهواره را توليد کنند. اين قابليت، مرحله نويني براي طراحي ماهواره براي آينده است.
 ساخت موشك ماهواره بر سيمرغ بعد از پرتاب موفق ماهواره بر سفير در برنامه كاري سازمان صنايع هوافضا قرار گرفت.
با عنايت به خواست و تاكيد مقام معظم رهبري مبني بر ضرورت برخورد جهادي در كسب علوم و فناوري هاي جديد و قطع تمام وابستگي ها، اين كار حاصل تلاش بي وقفه و شبانه روزي دانشمندان و متخصصان جوان كشورمان به منظور اجراي برنامه هاي فضايي كشور و قطع وابستگي به كشورهاي صاحب فناوري فضايي مي باشد.ماهواره بر «سيمرغ» موشكي دومرحله اي با سوخت مايع بود كه ماموريت اوليه آن قرار دادن ماهواره «طلوع» به جرم حداقل 100كيلوگرم در مداري با ارتفاع حضيض 500 كيلومتر و زاويه ميل مداري 55 درجه را داشته و همچنين قادر به تزريق ماهواره هايي با جرمي در حدود 800 كيلوگرم در مدارات نزديك به زمين يا
LEO مي باشد.ارتفاع اين ماهواره بر حدود 26 متر و قطري در حدود 5/2 متر مي باشد. وزن اين موشك در لحظه استارت به حدود 100 تن خواهد رسيد.ماهواره بر سيمرغ با استفاده از نسل جديد و پيشرفته موتورهاي سوخت مايع قادر خواهد بود به سرعتي برابر 7500 متر بر ثانيه جهت تزريق ماهواره در مدار 500 كيلومتري دست يابد.
در مرحله نخست اين ماهواره بر از موتور 128 تن به همراه يك موتور كنترلي 15 تن استفاده مي شود كه در مجموع تراست اين مرحله به 143 تن خواهد رسيد.اين موتور مي تواند در ماهواره برهايي با قدرت زيادتر نيز در آينده مورد استفاده قرار گيرد
.

                    موشک های ماهواره بر ایران

خصوصيات  فنی ماهواره بر سیمرغ      

عملكرد: پرتابگر ماهواره

كشور سازنده: ایران

سازنده: سازمان فضایی ایران

طول: 26 متر

قطر: 2.5 متر

وزن: 77 تن

وزن محموله: 60 کیلوگرم

منبع : خبرگزاری فارس،وکی پدیا،روزنامه ایران،گلوبال سیکوریتی

نويسنده:امیرحسام ملایی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب ها: موشک ماهواره بر،صنایع فضایی ایران،کاوشگر-1،موشک سفیر امید،پرتابگر ماهواره،ماهواره امید،مشخصات فنی سفیر امید،ساخت موشک،ماهواره بر سیمرغ،ماهواره بر،کاوشگر-2،سازمان هوافضای ایران،پایگاه فضایی ثامن

+ نوشته شده در  سه شنبه 6 مهر1389ساعت 0:49  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

نخستین کروز برای شناورها RGM-6

RGM-6 اولین موشک استراتژیک هدایت شونده بلند برد مسلح به کلاهک اتمی بود که در نیروی دریایی آمریکا طراحی و تولید شد.
پس از اینکه در اواخر سال 1944 در جنگ جهانی دوم از پرنده های کنترل شونده بدون سرنشین (که به یک یا دو بمب مسلح بودند) برای حمله به اهداف محافظت شده استفاده شد نیروی دریایی مطالعاتش برای تولید یک موشک هدایت شونده سطح به سطح را در سال 1946 شروع کرد و در آغاز قرار شد تا از بدنه موشک JB-2 نیروی هوایی که در حقیقت یک کپی تمام عیار از موشک V-1 آلمان بود استفاده شده و این موشک را برای شلیک از شناورها و زیر دریایی ها آماده کنند اما به زودی مشخص شد که سازه این موشک اصلا برای این منظور مناسب نیست(در نتیجه از موشک JB-2 در تست های مربوط به سیستم های هدایت و پرتاب در سالهای 1947 تا 1950 استفاده شد) به همین جهت شرکت Vought مامور طراحی و تولید این موشک کوتاهبرد (که بردی معادل 320 کیلومتر یا به عبارتی 200 مایل را داشت) شد تا اینکه در سال 1946 رسما قرار دادی بین این شرکت و نیروی دریایی آمریکا برای تولید موشک SSM-8 منعقد شد.
 
                         نخستین کروز برای شناورها RGM-6
 
این موشک کروز که به Regulus معروف بود از یک موتور توبوجت بهره میبرد وبا استفاده از دو بوستر راکتی سوخت جامد میتوانست از عرشه ناوها و زیر دریایی ها پرتاب شود ، همچنین این موشک از یک سیستم هدایت فرمان رادیویی استفاده میکرد و در تمام مدت پرواز کنترل آن بر عهده ایستگاه کنترل (اعم از زمینی ، دریایی و هوایی) بود و شیوه معمول برای رسیدن به حداکثر برد ، روش دست به دست کردن بین کنترلر ها بود که میشد تا 3 بار به صورت پله ای ، کنترل آن از یک کنترلر به دیگری واگذار شود مثلا اول ایستگاه زمینی ان را پرتاب کرده و بعد تحویل ایستگاه دریایی (شناور) دهد و سپس کنترل ان برای اصابت به هدف به ایستگاه هوایی (هواپیما) واگذار شود.(مانند بسیاری از پهپاد ها)
 
                               نخستین کروز برای شناورها RGM-6   
 
نمونه آزمایشی این موشک که XSSM-N-8 نام داشت دارای یک سیستم ارابه فرود بود که امکان فرود امدن برای استفاده مجدد را به ان میداد ؛ اولین پرواز این نمونه در ماه مارس سال 1951 به وقوع پیوستو یک سال بعد و در ماه نوامبر سال 1952 اولین پرواز این موشک از عرشه یک ناو انجام شد که راه را برای پرواز سوم که قرار بود از یک زیر دریایی به انجام برسد هموار کرد ؛ و در نهایت در ماه جولای سال 1953 اولین شلیک این موشک توسط زیر دریایی به وقوع پیوست و این موشک با موفقیت توسط زیر دریایی USS Tunny شلیک شد ، در این زمان موشک SSM-N-8 رسما Regulus I نامیده شد تا از نمونه SSM-N-9/RGM-15 Regulus II. که در دست تولید بود و قرار بود به زودی وارد خدمت شود تمایز داده شود.
در ماه می سال 1954 موشک Regulus I رسما عملیاتی اعلام شد و این موشک های تاکتیکی SSM-N-8a نامگذاری شدند ؛ از تفاوتهای موجود بین نمونه های عملیات و پیش نمونه میتوان به حذف ارابه فرود (به این دلیل این عمل انجام گرفت که برگشتی برای این موشک متصور نبود همچنین با این کار فضای حاصله برای حمل سوخت بیشتر مورد استفاده قرار گرفت) و اندکی بر آمدگی دماغه (برای استفاده از کلاهک های اتمی W-5 و W-27 اشاره کرد.
 
                            نخستین کروز برای شناورها RGM-6
 
تا سال 1957 تعداد 16 فروند شناور شامل 10 ناو هواپیمابر کلاس Essex ، 4 ناوشکن و 2 زیر دریایی به این موشک مسلح شدند به علاوه تعداد زیادی از زیر دریایی ها نیز به تجهیزات هدایتی این موشک مجهز شدند.
اما با وجود تمامی مزایا  این سیستم دارای یک سری نقص هایی هم بود مثلا زیر دریایی که قصد شلیک این موشک را داشت باید به سطح آب امده و ثابت میماند (که در این هنگام احتمال شکار شدن آن به وسیله پرنده ها و کشتی های دشمن بسیار زیاد بود) تا موشک را شلیک کند یا مثلا سیستم هدایت این موشک در مقابل اخلالگر ها ECM بسیار اسیب پذیر بود و در نهایت از آنجا که این موشک فراصوت نبود و در مسیر مستقیم حرکت میکرد احتمال کشف و رهگیری اش بسیار زیاد بود.
در سال 1960 Regulus I از خدمت در ناو های هواپیما بر بازنشسته شد(ولی در نقش هدف تمرینی برای خلبانها شکاری ها البته بودن سرجنگی اتمی به کار گرفته میشد) ولی تعداد زیر دریایی هایی که از این موشک استفاده میکردند به 5 فروند افزایش یافت که در نهایت با ورود به خدمت موشک بالستیک UGM-27 Polaris ، Regulus I از خدمت در زیر دریایی ها هم بازنشسته شد.
این موشک در حالی در سال 1964 بازنشسته شد که تعداد 500 تیر از آن ساخته شده بود و تعداد زیادی از آن هم به نمونه هدف پرنده BQM-6C (که در آغاز KDU-1 نام داشت) تبدیل شده بودند.

 

خصوصيات        

عملكرد: موشک کروز هسته ای

كشور سازنده: آمریکا

شرکت سازنده: Vought

طول: 10.1 متر

عرض بالها: 6.4 متر

قطر: 1.4 متر

وزن: 4670 کیلوگرم خود موشک / 790 کیلوگرم بوستر

برد عملیاتی : 925 کیلومتر

سرعت: 960 کیلومتر بر ساعت / 1.1 ماخ در فاز شیرجه

پیشرانه: یک موتور توربو جت Allison J33-A-18A با کشش 20 کیلو نیوتن

کلاهک: اتمی W-5 با قدرت 40 کیلوتن یا W-27 با قدرت 2 مگاتن

بوستر: 2 بوستر راکتی سوخت جامد Aerojet General هریک با کشش 146 کیلونیوتن

مکانیزم انفجار: فروسرخ

سال ورود به خدمت: 1954

منبع : http://www.designation-systems.net/dusrm/m-6.html

نويسنده: محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

مو

 

 

برچسب های فارسی: موشک کروز، موشک ، موشک کروز اتمی ، کروز امریکایی ، موشک کروز هسته ای ، نخستین موشک کروز ،نخستین موشک ناو پرتاب، نیروی دریایی امریکا ، موشک سطح به سطح ، موشک کروز دریایی ، موشک دریاپایه، شلیک موشک کروز

برچسب های انگلیسی: Vought SSM-N-8 , RGM-6 , strategic long-range nuclear-armed guided missile, U.S. Navy , missile , surface-to-surface missile , U.S. Military , US Naval Weapons , cruise

+ نوشته شده در  شنبه 3 مهر1389ساعت 0:53  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشک هوا به هوای R550 Magic

R-550 ملقب به مجیک (یا به قول فرانسوی ها ماژیک) یک موشک برد کوتاه است که در فرانسه و توسط کمپانی ماترا (MBDA) و در سال 1968 (همزمان با موشک معروف سایدوایندر) طراحی شد.
این موشک اولین بار در ژانویه سال 1972 مورد آزمایش عملی قرار گرفت و توانست یک هدف تمرینی از نوع Nord CT20 را مورد اصابت قرار دهد.

تولید انبوه این موشک از سال 1976 آغاز شد و اولین کاربران ان نیروی هوایی و دریایی فرانسه بودند.
اما پس از آن آرژانتین نیز خواهان به خدمت گرفتن این موشک برای جنگنده های میراژ 3 نیروی هوایی و سوپر اتاندارد نیروی دریایی اش که درگیر جنگ فالکلند بودند شد.
 
                  
 
در سال 1986 نوع جدیدی از این موشک با نام مجیک 2 با نمونه قبلی جایگزین شد و تعداد 11300 تیر از ان تولید و صادر شد که عمده این صادرات به عراق بود و جنگنده های عراقی از این موشک در برابر جنگنده های ایرانی به صورت گسترده ای استفاده نمودند.
این موشک دارای 8 بالچه ثابت و 4 بالچه متغیر است و به کمک جستجو گر مادون قرمز IR و موتور راکتی سوخت جامد خود میتواند با اهداف هوایی درگیر شود.
در نمونه مجیک 2 جستجو گر فرو سرخ AD3601 با نمونه AD3633 تعویض شد که نتیجه این کار این بود که مجیک 2 (بر خلاف مجیک 1 که فقط میتوانست از عقب روی جنگنده دشمن قفل کند ) توانایی قفل روی اهداف از جلو را پیدا کرد.
 
                           
 
از دیگر تفاوت های این دو نمونه این است که نمونه اول دارای دماغه ای گنبدی و شفاف است ولی نمونه دوم دارای دماغه ای تیره و مات میباشد.
رفته رفته این موشک در حال جایگزینی با موشک پیشرفته تر میکا میباشد.
 
                

خصوصيات        

عملكرد: موشک برد کوتاه هوا به هوا

كشور سازنده: فرانسه

شرکت سازنده: کمپانی ماترا (MBDA)

طول: 2.72 متر

شعاع: 157 میلی متر

وزن: 89 کیلوگرم

برد عملیاتی : از 0.3 تا 15 کیلومتر

سرعت: 3 ماخ

پیشرانه: Romeo Butalene برای نمونه اولیه و SNPE Richard برای مجیک 2 (هر دو از نوع راکتی سوخت جامد)

سرجنگی: 13 کیلویی ترکش شونده

نوع هدایت سیستم: فرو سرخ IR

مکانیزم انفجار: فروسرخ

سال ورود به خدمت: 1975 برای نمونه اولیه و 1986 برای نمونه دوم

قابل شلیک از جنگنده های: Mirage III, Mirage F1, Mirage 2000, F-8 Crusader, Jagur, A-4 Skyhawk Sea Harrier, (هند), Super Etendard, Hawk , AlphaJet , MiG-23 (جمهوری چک), MiG-21 (رومانی),  F-16,F/A-18 Hornet , AMX Rafale, Tornado

کاربران: امارات،آرژانتین،استرالیا(خارج از خدمت)،برزیل،اکوادور،مصر،فرانسه،یونان،هند،عراق،ارد،کویت،لیبی، مراکش،عمان,پاکستان،پرو،رومانی،جمهوری چک،عربستان،آفریقای جنوبی،تایوان،ونزوئلا.

(البته برخی منابع از موجود این موشک در ایران ابراز اطلاع کرده اند)

منبع  

نويسنده: محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

 

برچسب های فارسی: موشک ماژیک , موشک  R-550,موشک هوا به هوا,میراژ,کمپانی ماترا,موشک,موشک فروسرخ

برچسب های انگلیسی: R-550 missile,air to air missile, missile , IR , R550 Magic , Marta, Mirage Infra-red guidance

+ نوشته شده در  جمعه 2 مهر1389ساعت 22:36  توسط اميرحسام ملائي يگانه  | 

موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

ALARM كه مخفف واژه Air Launched Anti-Radiation Missile به معناي موشك فراصوت ضد رادار هوا پرتاب ميباشد يك موشك بريتانيايي است كه وظيفه آن مقابله با رادار هاي دشمن در عمليات سركوب پدافند هوايي يا SEAD ميباشد. 

                  موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

هم اكنون سه كشور بريتانيا و عربستان و برزيل از اين موشك بهره ميبرند.

وزارت دفاع بريتانيا در اواخر سال 1982 درخواستي مبني بر نياز به يك موشك جديد ضد تشعشع را از طرف ارتش اين كشور دريافت كرد و بر اين اساس نياز خود را اعلام كرد.

در اين حين دو پيشنهاد مطرح شد كه اولي موشك ALARM ساخت شركت British Aerospace Dynamics و دومي موشك HARM ساخت شركتهاي Texas Instruments و Lucas Aerospace بود.

پس از بررسي هاي گوناگون Michael Heseltine وزير دفاع وقت بريتانيا در 29 جولاي سال 1983 موشك ALARM را برنده مناقصه اعلام كرد. 

               موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

پيشنهاد اوليه براي اين موشك تعداد 750 موشك بود كه توسط نيروي هوايي سلطنتي بريتانيا (RAF ) مطرح شد.

پروسه انتخاب و مناقصه بسيار بحث برانگيز و جنجالي بود چون از طرفي وزير دفاع بريتانيا مايل بود تا ساخت اين موشك توسط صنايع نظامي خود بريتانيا انجام بپذيرد و از طرفي شركت آمريكايي اين امر را نميپذيرفت و ميخواست تا اين مراحل در آمريكا و در واقع در كارخانه هاي خود اين شركت انجام شود و در واقع به همين دليل بود كه ALARM برنده مناقصه اعلام شد.

در اوايل سال 1986 شركت BAe بريتانيا متوجه شد كه اداره تداركات ارتش بريتانيا Royal Ordnance مشكلاتي در توسعه و ساخت موتور اين موشك كه Nuthatch نام داشت دارد و به همين جهت شروع به بررسي راه هاي گوناگوني كرد تا اين مشكل را بر طرف كند.
در سال 1987 شركنت BAe موتور Nuthatch را با يك موتور ايمن تر كه توسط شركت Bayern-Chemie طراحي و ساخته شده بود جايگزين كرد. 

                    موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

با توجه به هزينه اوليه اي كه توسط منابع دولتي بريتانيا 200 ميليون پوند برآورد شده بود شركت BAe مذاكراتي را شروع كرد تا بتواند اين مبلغ را به 400 ميليون پوند برساند كه همين موضوع باعث وقفه 2 ساله ما بين سالهاي 1988 تا 1990 در توسعه و توليد انبوه اين موشك شد.

يكي از ويژگي هاي منحصر به فرد اين موشك شليك كن و فراموش كن دو مرحله اي بودن آن است كه در اين حالت كه در اصطلاح loiter يا تاخير ناميده ميشود موشك نخست به ارتفاع 13 كيلومتري صعود ميكند و در صورتي كه رادار دشمن خاموش شد به صورت سقوط آزاد با چتر آرام پايين مي آيد و هنگامي كه رادار دوباره روشن گرديد موتور دوم روشن شده و سريعا موشك را به سمت هدف به پيش ميبرد. 
 
               موشك ضد رادار بريتانيايي ALARM

خصوصيات        

عملكرد: موشك ضد رادار براي سركوب پدافند هوايي

كشور سازنده: انگلیس

شرکت سازنده: MBDA

طول: 4.24 متر

قطر: 23 سانتیمتر

وزن: 268 کیلوگرم

برد : 93 کیلومتر

عرض بالها: 73 سانتیمتر

سرعت: 2455 کیلومتر بر ساعت

پیشرانه: راكتي دو مرحله اي سوخت جامد Bayern Chemie

كلاهك: از نوع انفجاري شديد به همراه فيوز تاخيري

نوع فیوز: لیزری

سيستم هدايت: جستجو گر غير فعال راداري

پلتفرم: جنگنده هاي تايفون و تورنادو و جگوار نيروي هوايي سلطنتي

سال ورود به خدمت: 1954


منبع: 

نويسنده:محمدرضا

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

 

 

برچسب های فارسی: موشک ضد رادار ، موشک ضد رادار الارم ،موشک الارم ، موشک ALARM ،مقابله با رادار ، سرکوب پدافند هوایی ، نیروی هوایی بریتانیا ، شرکت BAE ، موشک ،  موشکی و نظامی ، شلیک کن و فراموش ، رادار ، جنگنده تایفون ، جنگنده تورنادو ، جنگنده جگوار

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1 مهر1389ساعت 2:51  توسط اميرحسام ملائي يگانه  |