فناوري موشكي

روش هاي نامگذاري موشك هاي روسي و آمريكايي

• نام گذاري موشك هاي روسي

مقدمه
بي شك افرادي كه كم و بيش با اخبار و مباحث نظامي در ارتباط بوده اند با اسامي نظير AGM-88C.BGM-71.SA-1 و...برخورد کرده اند و شاید از خود پرسیده اند که این حروف و اعداد چه مفهومی دارند و چرا از نظر ظاهر متفاوتند.حقیقت این است که همه کشورها از یک روش نام گذاری مشترک برای شناسایی موشک ها استفاده نمی کنند و مدت ها در خورد آمریکا هم-که یک تولید کننده بزرگ جنگ افزار است-یک روش واحد وجود نداشت که نتیجه آن سردرگمی افراد در شناخت موشک ها بود.روس ها روش خاص خود را دنبال می کردند که در طول جنگ سرد محرمانه تلقی می شد از این رو غربی ها هم برای شناخت و دسته بندی موشک های روسی روش خاصی در پیش گرفتند.یکی از آن ها روش شماره گذاری بود که وزارت دفاع آمریکا برای دسته بندی تسلیحات روسی روش خاصی در پیش گرفتند.یکی از آن ها روش شماره گذاری بود که وزارت دفاع آمریکا بریا دسته بندی تسلیحات روسی(شوروی سابق)بر مبنای کاربرد آن ها ایجاد کرد.کمیته هماهنگی استانداردهای هوایی آمریکا نیز روش اسم رمز را برای اشاره به موشک های روسی به کار گرفت.از این رو برای روشن شدن موضوع به بررسی این سه روش می پردازیم.

روش نامگذاری:
روش نام گذاری روسی تا حدودی مرموز است.هر چند تلاش شده تا رمز آنها کشف شود.بخشی از سردرگمی و عدم تشخیص درست نام های روسی بدین جهت است که خود روس ها دو روش کاملا متفاوت مورد استفاده قرار می دهند.
الف:در روش اول هر موشکی با یک رمز سه بخشی شناسایی می شود:
-بخش اول:یک حرف یا مجموعه ای از حروف است مه نقش اولیه موشک را مشخص می کند.حروفی مثل A برای موشک ضد بالستیک KAB برای بمب هدایت شونده KH برای موشک هوا به سطح R برای موشک هدایت شونده(شامل هوا به هوا و سطح به هوا)V برای موشک سطح به سطح و...
-بخش دوم:عددی است که جای آن موشک را در زنجیره موشک های هم نوع نشان می دهد.
-بخش سوم:حرف یا مجموعه ای از حروف است که نشان دهنده اصلاحات انجام شده در موشک است برخی از این حروف از این قرارند:E به معنای صادراتی F برای سرجنگی جدید P تمرینی U آموزشی ZH برای مجموعه پیشرانش جدید و...
به عنوان نمونه می توان به نام A-350 برای موشک ضد بالستیک R-27 برای موشک هوا به هوا KH-55 برای موشک هوا به سطح اشاره کرد.
ب:روش دوم نامگذاری روسی از شیوه متفاوتی بر اساس اجزای مختلف سامانه موشکی استفاده می کند.
در این روش از چندین سطح نظیر کل سامانه (مشتمل بر پرتاپ کننده و تجهیزات کنترل)موشک و زیر مجموعه های آن مانند سرجنگی و موتور استفاده می شود.
بخش اول:عدد یک یا دو رقمی است که نشان دهنده سازمان طراحی و ساخت سلاح است.عدد یک برای نیروی زمینی(ارتش سرخ)3 یا 4 برای نیروی دریایی 5 یا 6 برای پدافند هوایی و نیروهای موشکی ضد بالستیک 8 یا 15 برای نیروی راهبردی و...
بخش دوم:حرف یا مجموعه ای از حروف است که نقش موشک یا زیر مجموعه را نشان می دهد.حرف D برای موتور راکت F برای سرجنگی K برای سامانه کاملKH برای ماهواره M برای موشک YA برای موشک ضد بالستیک ZH بریا موتور راکت سوخت جامد و ...
قسمت سوم:عددی دو رقمی است که نوع موشک یا زیر مجموعه را مشخص می کند.
قسمت های دیگر این روش اعداد و حروف اختیاری هستند که اصلاحات انجام شده در یک موشک اولیه را نشان می دهند.

روش وزارت دفاع برای نام گذاری تسلیحات روسی

روش مورد استفاده وزارت دفاع امریکا بریا نام گذاری موشک های روسی روش شماره گذاری بسیار روشن و واضع مبتنی بر نقش موشک است.این روش سه بخش دارد.
بخش اول:يك رمز 2 تا 4 حروفي كه نقش موشك را نشان مي دهد.به عنوان مثال AA برای موشک هوا به هوا ABM برای موشک ضد بالستیک AT برای موشک ضد تانک SA برای موشک سطح به هوا SA-N برای موشک دریایی سطح به هوا SL برای پرتاب کننده های فضایی SS برای موشک سطح به سطح SS-N برای موشک دریایی سطح به سطح و ...
بخش دوم:عددی است که بیانگر جای موشک در زنجیره موشک های هم نوع است.
بخش سوم:یک حرف اختیاری که نشان دهنده اصلاحات انجام شده در موشک اولیه است.اصلاحات به ترتیب حروف الفبا از A آغاز می شود.موشک های آزمایشی نیز با حرف X نشان داده می شوند که پس از رمز و قبل از اعداد درج می شود.
به عنوان نمونه می توان به نام گذاری ABM-1 بر روی موشک ضد بالستیک A-350 نام گذاری AA-10 برای موشک های هوا به هوای R-27 و عنوان AS-15 برای موشک هوا به سطح KH-55 اشاره کرد.

اسامی رمز کمیته هماهنگی استانداردهای هوایی:
کمیته استاندارهای هوایی سازمان مشترکی است که توسط آمریکا انگلستان کانادا استرالیا و نیوزلند تشکیل شده است.این کمیته در سال 1954 یک روش اسامی رمز را برای شناسایی تجهیزات نظامی شوروی سایق ایجاد کرد.اسامی رمز با یک حرف معین آغاز می شوند که نشان دهنده ماموریت اصلی موشک است.A برای موشک هوا به هوا G برای موشک سطح به هوا K برای موشک هوا به سطح و S برای موشک سطح به سطح.
به عنوان مثال می توان به نام GALOSH برای موشک سطح به هوای ضد بالستیک A-350 اشاره کرد.نام GALOSH با حرف G آغاز می شود که بیان گر سطح به هوا بودن آن است.یا می توان به نام ALAMO با حرف اول A برای موشک R-27 اشاره کرد.

• نام گذاری موشکهای امریکایی

مقدمه:

تا سال 1962 میلادی هر یک از شاخه های ارتش امریکا روش تازه ای برای نامگذاری تسلیحات دنبال میکردند. که در نتیجه موجب سردرگمی نیروهای نظامی وغیر نظامی میشد.از اینرو وزیر دفاع وقت امریکا رابرت مک نامارا به شاخه های مختلف ارتش دستور داد روش مشترک یکنواختی برای نامگذاری تسلیحات به کار گیرند مطابق این روش در نامگذاری موشکها راکتها و ادوات پرنده خودکششی الگوی زیر به کار میرود:
این الگو یک خانه 7حرفی است که حروفاز سمت چپ به راست در آن قرار می گیرند:
7 6 5 4 3 2 1

خانه اول (وضعیت):

این "حرف" نشان دهنده وضعیت کلی نوع جنگ افزار یا نمونه منفرد است.این نام گذاریها بیشتر در مراحل طراحی نخست یا آزمایش پروازی استفاده میشود اما در موارد نادری در جنگ افزارهای تولیدی یا عملیات های معمولنیز دیده میشود. در واقع بیشتر جنگ افزارهای عملیاتی بدون مین حرف هستند.
حرف (captive) C به معنای مهار شده وسیله ایست که با سکوی پرتاب حمل شده اما شلیک نمی شود مانند یک موشک هواپایه بدون موتور راکت ادوات مهار شده هنگام آزمایش پرواز به کار میروند.
حرف D(Dummy) به معنای کاذب یک پوسته کاذب بدون تجهیزات عملیاتی (نظیر موتور سر جنگی سامانه هدایت است. این ادوات هنگام آموزش های پروازی آیرودییپنامیک به کار میروند.)
حرف J به معنای آزمایش (موقت وسیله کاربردی در برنامه های آزمایش وپیکر ه آزمایشی یا حذف موقت تجهزات برای آسان کردن آزمایش است.)
حرف N به معنای آزمایش(دائم وسیله کاربردی در برنامه آزمایش آست که در پیکره آن غییر شگرفی ایجاد شده که بازگشت به پیکره عملیاتی نخست شدنی نیست.)
حرف X به مینای آزمایشی یا نمونه نخست جنگ افزاری است که همچنان در مرحله توسعه یا ارزیابی قرار دارد و وارد مرحله تولید نشده است .
حرف Y به معنای نمونه نخست یا پیش تولید انبوه نشان از آن دارد که جنگ افزار فرایند آزمایش را پشت سرگذاشته و در مرحله آزمایش پایانی توسعه و ارزیابی مقدماتی تولید است.
حرف Z به معنای طراحی پیشنهاد جنگ افزاری است که هنوز در مراحل نخست طراحی یا پیش توسعه قرار دارد.

خانه دوم(محیط پرتاب):

این "حرف" نشاندهنده ی نوع یا انواع سکوهای پرتاب است که برای جنگ افزاز در نظر گرفته شده است.نام بیشتر جنگ افزارهایی که در وضعیت عملیاتی قرار دارند از این خانه آغاز میشود.
حرفA به معنی هوا جنگ افزار از یک وسیله هوایی پرتاب می شود.
حرف B به معنای چند گانه امکان شلیک آن از بیش از یک محیط وجود دارد .
حرف C به معنای مکعب یا کانتینر یک سامانه زمین پایه است که به صورت افقی یا در زاویه ای کمتر ار 45 درجه درون محفظه محافظت کننده نگهداری میشود.
حرف F به معنای انفرادی یا پیاده نظام جنگ افزار حمل بر دوش است که توسط پرسنل رزمی حمل و پرتاب میشود.
حرف G به معنای سطحی از روی یا باند فرود پرتاب میشود.
حرف H به معنای نگهداری در سیلو به صورت عمودیدر سیلو نگهداری میشود اما از زین شلیک نمی شود.
حرف L به معنای پرتاب از سیلو به صورت عمودی نگهداری شده و از زمین شلیک میشود.
حرف M به معنای متحرک/سیار از یک خودروی زمینی یاسکوی متحرک پرتاب میشود.
حرف P به معنای سکوی نرم یک سامانه ی زمین پرتاب است که در حالت بدون محافظت یا با محافظت اندک نگهداری میشود.
حرف S به معنای فضا از وسیله ای پرتاب میشود که خارج از جو زمین عمل میکند.
حرف U به معنای زیر آب ازیک مکان زیر آب یا زیر دریایی شلیک میشود.

• منابع:سایت دانشجو,وبلاگ سلاح,ماهنامه هواوفضا

• گردآورنده: اميرحسام ملايي يگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

+ نوشته شده در سه شنبه 30 مرداد1386ساعت 17:9 توسط اميرحسام ملائي يگانه |

موشک سطح به سطح

1- موشک سطح به سطح

موشک سطح به سطح پرتابه ای هدایت شونده است که از تجهیزات دستی ، سوار بر خودرو ، تریلر ، تاسیسات ثابت یا کشتی پرتاب می شود . این موشک ها برای بدست آوردن نیروی برآی مورد نیاز و تعادل لازم از بالک ها و بال ها استفاده می کنند . هر چند ممکن است موشک های بسیار سریع یا کوتاه برد از نیروی برآی بدنه کمک بگیرند یا به صورت بالستیک پرواز کنند . موشک های سطح به سطح معمولا هدایت شونده هستند و موشک سطح به سطح غیر هدایت شونده ،راکت نامیده می شود . ( مانند آرپی جی 7 که یک راکت و موشک تاو یک موشک سطح به سطح می باشد ) .
موشک های سطح به سطح معمولا به چهار دسته موشک های بالستیک ، کروز ، ضد تانک و ضد کشتی تقسیم می شوند .

موشک های بالستیک:

در یک مسیر قوسی بلند پرواز می کند . موشک های بالستیک به دو گروه موشک های تاکتیکی و موشک های راهبردی تقسیم می شوند . از انواع موشک های زمین به زمین تاکتیکی می توان به موشک اسکاد بی با برد 300 کیلوتر اشاره نمود . موشک های راهبردی به چهار دسته موشک های بالستیک برد متوسط ، موشک های میان برد ، دور برد و قاره پیما تقسیم می شوند .

موشک های کروز:

در ارتفاع پایین و نزدیک زمین پرواز می کنند . موتور این موشک ها در تمام مسیر کار می کند . می توانند بردی حدود 2500 کیلومتر و بیش تر داشته باشند که از آن جمله موشک توماهاوک اشاره کرد .

موشک ضد تانک:

در نزدیک زمین پرواز می کند و ممکن است موتور آن ها در کل مسیر کار کند . این موشک ها بردی حدود بین 200 متر تا حداکثر در موارد استثنا 18 کیلومتر دارند . موشک ضد تانک تاو نمونه کاملا شناخته شده یک موشک ضد تانک است .

موشک های ضد کشتی:

در ارتفاع پایین و نزدیک سطح زمین یا آب پرواز می کنند . برد این موشک ها حدود 130 کیلومتر است . از این دسته می توان به موشک سی رم اشاره نمود .

2- موشک بالستیک زیر سطحی

موشک بالستیک زیر سطحی یا موشک بالستیک پرتاب شونده از زیر دریایی ، موشکی است که تسلیحات اتمی را حمل کرده و از زیر دریایی پرتاب می شود . نمونه پیشرفته این موشک معمولا چندین کلاهک حمل می کند که هر یک به طور مستقل هدف گیری می کند . بدین طریق یک موشک که از زیر دریایی پرتاب می شود ، بعد از خروج از آب از جو زمین نیز بیرون می رود و پس از ورود دوباره به جو ، هر یک از سرجنگی های آن هدف جداگانه ای را دنبال می کند . نخستین آزمایش های موفقیت آمیز سکوی پرتاب مبتنی بر زیر دریایی در جنگ جهانی دوم توسط آلمان و با کمک سکوی پرتابی انجام شد که زیر دریایی آن را یدک می کشید . شلیک این نوع موشک ها مستلزم آن بود که زیر دریایی هنگام شلیک روی آب بیاید . اما بعد از جنگ جهانی دوم سامانه های پرتاب طوری سازگاری یافتند تا امکان پرتاب از زیر آب میسر شود . در دسامبر 1955 اتحاد جماهیر شوروی سابق نخستین کشوری بود که موشک بالستیک را از زیر دریایی پرتاب کرد . زیر دریایی های ویژه پرتاب بالستیک از آن جهت که از دید ماهواره های جاسوسی پنهان می مانند و سلاح اتمی خود را بدون هشدار قابل توجه حتی نزدیک سواحل دشمن پرتاب می کنند ، از زمان جنگ سر اهمیت ویژه ای برای آمریکا و روسیه داشته اند .

● منبع:مجله صنایع هوا و فضا شماره 14 - نویسنده روح ا... جعفری
● برگفته شده از:www.Gartal.com

+ نوشته شده در پنجشنبه 25 مرداد1386ساعت 19:44 توسط اميرحسام ملائي يگانه |

رویکرد موشکی کره شمالی

این گزارش توسط (استیون هیلدرث) متخصص دفاع ملی بخش دفاع و تجارت امور خارجه ی آمریکا تهیه شده و در تاریخ سوم ژانویه 2007 در اختیار کنگره آمریکا قرار گرفته است.در این گزارش برنامه های موشکی کره شمالی بررسی می گرد.

(استیون هیلدرث) در این گزارش می گوید : 40 در صد تولید ناخالص ملی کشور کره شمالی صرق بودجه ی نظامی می شود.کره شمالی در 6-5 ژولای 2006 پرتاب آزمایشی هفت موشک بالستیک را , انجام داده است.در میان این موشک ها می توان به تائپودونگ 2 نیز اشاره کرد که مدت کوتاهی پس از پرتاب , سقوط کرد.ظاهرا موشک هایی که تست آنها با موفقیت همراه بوده است موشک های کوتاه بردی بوده اند که ترکیبی از (اسکاد) و (نودانگ) می باشند.
در اکتبر 2006 , کره شمالی آزمایش های زیر زمینی کم بازده هسته ای خود را , پیش برده است و اعلان کرده به دنیال استفاده از سرجنگی های اتمی بر روی موشک های بالستیک نیز می باشد , گرچه هیچ مدرکی دال بر انجام چنین کاری تاکنون به دست نیامده است.با همین بهانه , مقامات مسئول آمریکایی از کنگره درخواست کردند که با تاسیس یک سایت موشکی در اروپا موافقت نمایند چرا که کارشناسان معتقدند خطر موشکی کره شمالی اروپا را نیز تهدید می کند.

برنامه های موشکی دوربرد و میان برد کره شمالی

برنامه موشک (تائپودونگ-1) کره شمالی ادامه برنامه ی موشک برد متوسط (نودنگ) است که در سال 1980 آغاز شده بود.در اوایل دهه نود میلادی کره شمالی توسعه ی دو موشک بالستیک - که در غرب با نام های (تائپودونگ- 2) و (تائپودونگ-1) شناخته می شود - را آغاز کرده است.طراحی این دو موشک بر مبنای حمل سرجنگی با وزن 1500-1000 کیلوگرم و برد 2500-1500 کیلومتر برای (تائپودونگ-1) و برد 8000-4000 کیلومتر برای (تائپودونگ-2) انجام شده است.شوهاد نشان می دهد اولین نمونه این دو موشک , در سال 1995 یا 1996 ساخته شده اند.تا پایان سال 1999 تخمین شده می شود که کره شمالی یک تا ده موشک (تائپودونگ-1) و یک تا دو موشک (تائپودونگ-2) تولید کرده باشد.
در سال 1998 اولین پرتاپ موشک (تائپودونگ-1) انجام پذیرفت.کره شمالی عنوان کرد هدف از پرتاب این موشک قرار دادن اولین ماهواره کره ای به نام (کوانگ می یانگ سونگ-1) در مدار بوده است.گزارش های (مرکز اطلاعات آمریکا) متذکر می شود که موشک (تائپودونگ-1) یک موشک دو مرحله ای است مرحله ی اول در 300 کیلومتری سایت پرتاب در آب های بین اللملی سقوط کرده است و مرحله ی دوم در فاصله ی 1646 کیلومتری در نزدیکی یکی از بنادر ژاپن.
بررسی ها بیش تر داده های راداری مشخص کرده است که موشک (تائپودونگ-1) یک مرحله کوچک سوم سوخت جامد نیز دارد که احتمالا برای قرار دادن ماهواره در مدار طراحی شده است.آثار باقی مانده از مرحله سوم بیانگر آن است که این موشک به برد 4000 کیلومتر رسیده است.بعضی از تحلیل گران بر این باورند که موشک (تائپودونگ-1) قابلیت رسیدن به برد 5900 کیلومتر را نیز , دارد.

وضعیت و فاصله ی شهرهای مختلف با کره شمالی

برای هدف قرار دادن شهرهای مختلف آمریکا , کره شمالی باید به این بردها برسد:

واشنگتن: 10700KM
شیکاگو: 10000KM
سان فرانسیسکو: 8600KM
سیاتل: 7900KM
هنولولو: 7100KM

موشک (تائپودونگ-1) قابلیت هدفگیری پایگاه های نظامی آمریکا در گوام (3500 کیلومتر) اکیناوا و ژاپن را دارد.موشک (تائپودونگ-1) یک موشک دو مرحله ای است که موکش (نودونگ) به عنوان مرحله ی اول آن استفاده شده است و موشک (هواسونگ-6) که از خانواده ی موشک (اسکاد سی) می باشد به عنوان مرحله ی دوم.این موشک دو مرحله ای با این چیدمان , قابلیت حمل سرجنگی به وزن 1000-700 کیلوگرم تا فاصله 2500 کیلومتر را داراست , بنابراین ژاپن و اکیناوا با چنین موشکی قابل هدفگیری است.اگر وزن سرجنگی کم نماید قابلیت هدفگیری مرکز آمریکا نیز با این موشک , وجود دارد و سرجنگی به وزن 100 کیلوگرم , هر چند با دقت کم واشنگتن نیز قابل هدفگیری است.
موشک (تائپودونگ-2) هنوز پرتاب موفق نداشته است.(تائپودونگ-2) یک موشک دو مرحله ای با طول 35 متر است.مرحله ای اول آن شباهت زیادی با مرحله ی اول آن شباهت زیادی با مرحله ی اول موشک (سی اس 2) و (سی اس 3) چینی دارد.مرحله دوم , بر اساس موشک (نودنگ) بنا شده است.این موشک با دو مرحله و سرجنگی 1000-700 کیلوگرم قابلیت رسیدن به اهدافی با فاصله 3750 کیلومتری را , دارد و اگر یک مرحله به آن اضافه شود و به یک موشک سه مرحله ای تبدیل شود , قابلیت رسیدن به اهدافی در فاصله 4300-4000 کیلومتری را , دارد و با سرجنگی سبک تر (1000-700 کیلوگرم) تا برد 6700 کیلومتر را در تیرس قرار می دهد.با این بردها می توان هاوائی و اهدافی در آمریکا را هدف قرار داد.
گزارش شده است که در ژوئن 2006 موشک (تائپودونگ-2) در بندر شمال شرقی کره شمالی مونتاژ و سوخت مورد نیازش شارژ شده است و سپس در جولای 2006 این موشک پرتاب گردید و مدت 40 ثانیه کار کرد و در زمان کارکرد مرحله اول موشک , در آب ژاپن سقوط کرد.

رویکرد کره شمالی در موشک های میان برد

گزارش های متعددی حاکی است که کره شمالی گسترش حداقل دو مشوک میان برد می باشد اما هنوز تمامی منابع تایید نکرده اند که این موشک ها از خانواده ی (تائپودونگ-2) باشند بنابراین با نام (تائپودونگ-ایکس) از آن ها یاد می شود.آن چه مسلم است , این دو موشک مبتنی بر موشک زیردریایی (آر - 27) روسیه می باشد.
کره شمالی (آر - 27) را در سال 1990 میلادی از روسیه خریداری نمود و با کمک کارشناسان روسی آن آن را ارتقاء داد.موشک (آر-27) از قدمتی چهل ساله برخوردار است و موتور آن در موشک های (نودونگ) و (اسکاد) استفاده شده است.مزیت مبنا قرار دادن این موشک در آن است که با توجه به داشتن تست های پرتاب موفق , مدل های توسعه یافته ی کره شمالی , دیگر نیازی به تست های متعدد زمینی و پرتاب ندارد و این صرفه جویی بزرگی در هزینه و زمن محسوب می شود.
موشک های زمینی برد متوسط , در بازه ی 4000-2500 کیلومتر می باشند.مدل توسعه یافته ی موشک (آر-27) کره شمالی , 12 متر طول دارد که 2/4 متر بلندتر از (آر-27) روسی است.هر چند این موشک از نظر طولی کوتاه تر از (نودونگ) و (تائپودونگ-1) می باشد ولی برد آن بیش از این دو است و قابلیت هدفگیری بیش تر آسیا شرقی و پایگاه های نظامی آمریکا در گوام و اکیناوا را دارد.نمونه های اولیه ی مدل زمینی این مشوک , در سال 2000 میلادی ساخته شده است و ساخت اولیه لانچر آن در اواسط سال 2003 کامل شد.
گزارش شده است که کره شمالی دو موشک جدید بر مینای موشک (آر-27) ساخته است , یکی از آنها با نام (یانگدوک-گان) و دیگری به نام (سانگ نام-نی) می باشد که برای انبار کردن آنها تونل های زیر زمینی مستحکمی بنا کرده است.در ژولای 2004 کارشناسان گزارش داده اند که این مراکز 80-70 درصد کامل شده اند.

مدل های دریایی موشک میان برد

مدل دریایی (آر-27) دارای دو نوع زیر دریایی و کشتی است که دارای بردی در حدود 2500 کیلومتر می باشند.کره شمالی به مدل های دریایی تمایل بیش تری دارد چرا که در به کارگیری آن ها علیه آمریکا , مزیت بیش تری دارد.
در سپتامبر 1993 میلادی نیروی دریایی کره , 12 زیر دریایی مستعمل مدل روسی از انواع (فوکس تروت) و (گلف-2) را از یک شرکت ژاپنی خریداری کند.این زیر دریایی قابلیت حمل 3 موشک (اس اس ان-5) را دارا هستند.گفته می شود در زمان خریداری این زیردریایی , موشک ها و سامانه های (پایدارسازی) و (لوله پرتاب) موجود بوده است.برخی تحلیل گران بر این باورند که این تجهیزات در فهم طراحی موشک (آر-27) راهنمای خوبی برای کره شمالی بوده است و آن ها توانسته اند مدل دریایی این موشک را بدین وسیله توسعه دهند.با توجه به این که موشک های بالستیک پیشین کره شمالی , در دریا قابل استفاده نیستند , بیش تر کارشناسان معتقدند که این کشور نمی تواند مستقلا به تکنولوژی موشک های دریایی و زیر دریایی رسیده باشد.
کره شمالی به تازگی توانسته است زیر دریایی (گلف-2) را به تجهیزات پرتاب موشک کره شمالی بالستیک مجهز نماید.هم چنین بر اساس برخی مشاهده ها , این احتمال وجود دارد که این کشور در تلاش برای به کارگیری تجهیزات پرتاب موشک , بر روی کشتی ها تجاری باشد.
نویسنده گزارش (استیون هیلدرث) معتقد است , مخاطرات کره شمالی برای آمریکا در حال افزایش است.او می گوید (اگر موشک های جدید به راستی مدل های بهبود یافته موشک آر-27 روسی باشند , از دقت و برد بالایی در مقایسه با سایر موشک های کره شمالی برخوردار خواهند بود.) با این وصف می توان گفت توانمندی کره ی شمالی در زمینه موشک دریایی و زیر دریایی , هنوز دچار ابهام و شبهات زیادی است.

● منبع اصلی:ماهنامه هوا و فضا
● تایپ شده در:military.ir

+ نوشته شده در یکشنبه 14 مرداد1386ساعت 15:53 توسط اميرحسام ملائي يگانه |

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

DF-15(با نام صادراتي:M-9 ;كد ناتو:CSS-6) موشكی است يك مرحله اي با سوخت جامد كه در دسته موشك هاي بالستيك با برد كوتاه(SRBM) قرار دارد.اين موشك توسط CASC مركز تحقيقات موتور راكت چين(كه امروزه ARMT يا صنايع فضايي چين ناميده مي شود) طراحي و ساخته شده است.نام اين موشك زماني مطرح گشت كه PLA چندين موشك را به تنگه بحران زده تايوان شليك كرد.اين موشك جزو موشك هاي استراتژيك غير هسته اي چين در قسمت توپخانه محسوب مي شود.

طراحي اين موشك در سال 1985 شروع گشت و اولين پرواز ازمايشي خود را در سال 1987 انجام داد.اين موشك براي اولين بار در نمايشگاه صنايع دفاعي كه در سال 1988 در شهر بياجنگ چين برگذار شد نمايش داده شد.

M-9 مي تواند كلاهكي اتمي50 تا 320 كيلوتني و يا كلاهك متعارف 320 كيلوگرمي را تا مسافت 600 كيلومتري(373 مايلي) حمل نمايد.مدل هاي قديمي تر اين موشك دقت خطايي بين 300 تا 600 متر را دارا بودند كه در مدل هاي جديدتر اين دقت به 150 تا 500 متر رسيده است(مدل هاي بروز شده اين موشك داراي دقت خطاي 30تا 40 متري مي باشند). علت دقت بالاي اين موشك استفاده از سيستم خلبان خودكار پيشرفته در كنار سيستم موقعيت ياب جهاني GPS مي باشد.

اين موشك از موتوري تك مرحله اي با سوخت جامد سود مي برد كه سرعتي برابر با 6 ماخ را در فاز نهايي به اين موشك مي بخشد

M-9 به وسيله لانچرهاي متحرك خود قابليت جابجايي سريع را دارست كه به اين موشك امكان تغيير مكان سريع براي جلوگيري از شناسايي شدن توسط دشمن و استفاده در شرايط بحراني را مي بخشد.

M-9 بردي دو برابر موشك اسكاد را دارست اما از كلاهك سبكتري سود مي برد و خسارات كمتري را به هدف وارد ميكند.سيستم هدايت خودكار و GPS مدرن اين موشك امكان هدف گيري دقيق را براي نيروهاي نظامي استفاده كننده فراهم مي اورد.

M-9 در هدف گيري بسيار تواناست و با سيستم خليان خودكار خود كه توسط كامپيوتر ديجتالي كنترل ميشود استفاده از نيروي انساني قبل از پرتاب را به حداقل رسانده است.

نسخه سوريه اي اين موشك شباهت زيادي به مدل ايراني دارد,اعتقاد بر اين است كه موشك هاي ايران و سوريه با كلاهك 320 كيلوگرمي توانايي رسيدن به برد 800 كيلومتر(497 مايل) را نيز دارا هستند.

جمهوري خلق چين تحت فشار امريكا قرار داد فروش اين موشك ها را كنسل كرد اما تكنولوژي اين موشك ها به كشورهاي ايران,پاكستان و مصر فروحته شده است.

خصوصيات

عملكرد: موشک بالستيك كوتاه برد(SRBM)

نام موشك:,M-9,DF-15(كد ناتو:CSS-6)

سازنده: صنايع فضايي چين(ARMT)

كشور سازنده: جمهوري خلق چين

پيشرانه: موتور تك مرحله اي/سوخت جامد

طول:9.10 متر

قطر: 1 متر

برد: 600 كيلومتر(برخي منابع از برد 800 كيلومتري سخن گفته اند)

دقت خطا(CPE) : بين 30 تا 40 متر /در مدل هاي بروز شده

سرعت: 6 ماخ در فاز نهايي

سيستم هدايت: خلبان خودكار و سيستم مكان يابي ماهواره اي(GPS)

كلاهك: متعارف 320 كيلوگرمي/اتمي 90 كيلوتني

مورد استفاده در:چين,سوريه,ايران,ليبي

ورود به خدمت:1987

● نويسنده: اميرحسام ملايي يگانه

● منبع: missilethreat.com/sinodefence.com

+ نوشته شده در شنبه 6 مرداد1386ساعت 17:9 توسط اميرحسام ملائي يگانه |

فناوري موشكي

روش هاي نامگذاري موشك هاي روسي و آمريكايي

موشک سطح به سطح

رویکرد موشکی کره شمالی

موشك بالستيك M-9 ايران يا DF-15/CSS-6 چين

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها